Deadwood Dick mi Django mu?1000Kitap
Okuduğum en iyi western çizgi romanlarından biriydi. Gerçi pek fazla bu tarz okuduğumu da hatırlamıyorum ama bu cidden fazla iyiydi. Bana ünlü sinema filmi Django’yu, ki İMDB’de 8 üstü puanı var, hatırlattı. Dick isimli zencinin muhteşem bir silahşöre dönüşmesine ve karakterinin inanılmaz değişimine şahit oluyoruz. Hikayeler ve çizimler de bu efsane çizgi romana ayrı bir cümbüş kazandırmış. Böylesine efsane eserlere neden hep sonlarda denk geliyorum hiç anlamış değilim. Prestij çizgi roman sadece 111 adet üretip sertifikalandırmış, şu an bunu çok özel kılıyor elbette. Bu tarz vahşi batı hikayelerine ilgi duyuyorsanız inanın kaçırmayın derim. Kaçırırsanız benim gibi çok şey kaybedersiniz. Haydi, şimdiden keyifli okumalar.
Deadwood Dick
Deadwood Dick
Octavia E. Butler’ın bilimkurgu camiasına kabulünü sağlayan ünlü eseri ‘Yakın’ 1976 yılında yayımlanmış. Orijinal adı kan bağı, akrabalık anlamına gelen Kindred olsa da Emek Ergün çeviriyi neden bu şekilde yaptığını kitabın başında anlatıyor.
Hayatı boyunca Afro-Amerikan olmanın zorluğunu yaşayan Butler, özellikle annesinin yaşadıklarından çok etkilenmiş. Kölelik her ne kadar kanunen kaldırılmış olsa da toplumsal yaşamda izleri ne yazık ki hala görülebilen bir kavram. Kitabın yazıldığı 70’li yılları düşündüğümüzde durumun çok daha kötü olduğunu tahmin edebiliriz.
Kitabın ana kahramanı Dana, kontrolü dışında gerçekleşen bir zaman yolculuğuyla 1816 yılına gidiyor. Köleliğin normal karşılandığı, insanların işkence gördüğü, mal gibi satıldığı bu ortamda yaşamaya başlayan Dana, bu yolculuğun sebebini çözmeye çalışırken tarihin karanlık yüzüyle karşı karşıya geliyor.
Kitapta zaman yolculuğu haricinde bilimkurgu öğesi yok. Edebi olarak doyurucu bir kitap olduğunu söyleyebilirim. Yazar bazı noktalarda tekrara düşmüş. Biraz daha kısa bir eser olabilirdi. Django, 12 Yıllık Esaret gibi filmleri beğendiyseniz bu kitabı da seveceğinizi düşünüyorum.
Kitabın 2022 yapımı ‘Kindred’ isimli bir dizi uyarlaması da mevcut.
Reklam
Puan vermedi·264 syf.·
2017 21. kitabı
1858'de Kral Schultz adında bir ödül avcısı, Django adında bir köleyi arar ve aradığı adamları bulmak için ona ihtiyacı olduğu için onu satın alır. Onları bulduktan sonra Django, eski sahibi tarafından kaçmaya çalıştığı için kendisiyle birlikte ayrı olarak satılan karısı Broomhilda'yı bulmak ister. Schultz, onunla kalmayı ve ortağı olmayı seçerse ona yardım etmeyi teklif ediyor. Sonunda onun Mississippi'deki bir çiftliğe satıldığını öğrenirler. İçeri girip onu istediklerini söyleyemeyeceklerini bildiklerinden, sahibinin onları evinde kabul etmesi ve bir yol bulmaları için bir plan yaparlar.
Konusu çok ilgimi çekmişti ilk gördüğümde. Alışık olmadığım bir içeriğe sahip. Günümüzden bir yazar, zamanda yolculuk ederek eski üstadlarla konuşuyor. Soru-Cevap şeklinde ilerliyor kitap. Verilen cevapları hem yeterli hem yetersiz buldum. Baktığınızda evet, gayet yeterliler ama bazı sorulara verilen cevapların daha uzun olmasını isterdim. Bunu bir eksiklik gibi görmüyorum aksine bence bir başarı. Konuşulan yazarı daha da tanıma ve okuma isteği uyandırdı içimde.
Kitabı bana verilmiş bir fırsat gibi görüyorum. Elbette ele alınan yazarların görüş ve hayatlarını buradaki diyaloglarla sınırlandırmak aptalca olurdu fakat bu kitabı "...'ın hayatına giriş" hissiyatıyla okudum. Okurken ister istemez yazarların aynı konulardaki fikirlerini karşılaştırdım, bu da çok hoşuma gitti.
Buradaki yazarlardan genel olarak katılmadığım Hacı Bektaş-ı Veli oldu. Bir yerde keşke dedirtti bana, Dostoyevski kısmının daha uzun olmasını isterdim. Türk edebiyatı pek okumam, yazarların hayatlarını da çok bilmem ama Hüseyin Rahmi'ye çok ısındım. İleride onun eserlerinden birini okumayı düşünüyorum.
Yazarların dünyasına benim gibi çok aşina değilseniz size birçok bilgi ve yazarlar hakkında fikir edindireceğini söyleyebilirim. İçerik olarak haliyle çok zengin olduğunu düşünüyorum.
Bu kitabı sıkı bir Murat Menteş fanı arkadaşımın önerisiyle almıştım, aynı gün de Murat Menteş'e imzalattım. (Kulağa biraz kaba geldi böyle söyleyince) Murat Menteş yazmış, dostu Hakan Karataş çizmiş. Django ve Mango'ya katılıyorum. harika bir eser olmuş, serinin diğer kitaplarını da okuyacağım. Kesinlikle öneririm.
Quentin Tarantino'nun yazdığı ve yönettiği 2012 yapımı western filmi olan “Django Unchained”in çizgi roman versiyonu. Filmindeki gibi senaryosunu Quentin Tarantino yazmış.
Quentin Tarantino senaryosunu film haline dönüştürürken her yazdığını filme ekleyemediğini belirterek bu çalışmanın tam metin olduğunu söylemekte. Filmde kullanılamayan tüm malzeme çizgi roman hikayesinin bir parçası olmuş.
Çizimleri ise çok güzel. Çalışmayı beğeneceğinizi düşünüyorum.
Romanda Geçen Şarkı Üzerine
Puan vermedi·368 syf.··
Beğendi
·2022 12. kitabı
·8 günde okudu
·Okunma: 24 Şubat 2022 22:10
Hakan Günday kitabı, Zamir’in doğumundan günümüze kadar olan sürecini ve 24 Aralık-31 Aralık tarihleri arasını kapsayan günümüzü anlattığı kısımlardan oluşmaktadır. Bir bölüm Zamir ve ailesinin geçmiş hikayesi, bir bölüm 24-31 Aralık arasını anlatarak kurguyu geliştirmiştir. Geçmiş dönemleri anlatan bölümlerde Zamir’in doğumu, ailesinin yaşadıkları ve yardım kampanyasının yüzü olarak yaşadıkları anlatılmakta, günümüzü anlatan 24 Aralık-31 Aralık tarihleri ise Zamir’in savaşları ve insan ölümlerini önlemek için yaşadığı olayları konu edinmektedir.
Hakan Günday’ın en beğendiğim kitabı olmasa da bana Zerre’nin hikayesi (Zamir’in annesi) kitabın esas hikayesinden bile kuveetli ve sürekliyici bir hikaye olarak gözüktü. Belki de yazarın “Kadın oldukları için öldürülmüş tüm o Kadınlara” şeklinde kitabı kadınlara ithaf etmesi de bu yüzden olabilir.
Okuduğum kitaplarda geçen şarkılara özellikle dikkat eden ve not eden biri olarak; benim romanla ilgili esas tartışmak ve irdelemek istediğim kısım kitabın 123. sayfasında geçmektedir. O kısım şöyledir; “Son iki yıldır telefonum Black Sabbath adında bir şarkıyla çalıyordu. Bence bir telefon zili olmak için gayet uygundu. Özellikle de benim telefonumun zili olmak için. Ne de olsa telefonla aldığım haberler ve yaptığım konuşmalarla şarkı aynı tondaydı ve her çalışında bana az sonra neyle karşılacağımı hatırlatıyordu. Örneğin şimdi de bir toz bulutuna gömülüyordum ve Black Sabbath yine mükemmel biçimde eşlik ediyordu. Şarkıyı kimin söylediğini bilmiyordum. Büyük ihtimalle eski bir gruba aitti. Belki de tek şarkıları buydu kim bilir?”
Öncelikle şarkı isminin ne anlama geldiğine bakalım; Black Sabbath yani Kara Şabat. Şabat yahudilikte dinlenme, iş bırakma günü olarak kabul edilmiş bir gündür. Fakat kitapta Zamir’in telefonu her
Reklam
Reklam