Bütün baskılara koşulsuz karşıyım. Bana göre baskı insanlığın en büyük afetidir. İnsanın -hem ezenin hem ezilenin- en iyi enerjilerini kirletir ve başka yöne yöneltir. Çünkü şu da görülecektir ki “Sömürgecilik sömürgeleştirilene yıkım getirirken, sömürgeciyi de çürütür.
Son zamanlarda gördüğüm en iyi ithaf cümlesi:
“Eserimi büyük bir ruh ağı gibi,
Birbirlerine saçlarıyla bağlanan o kadınlara ithaf ediyorum.
Seven, doğuran, ümit eden,
Binlerce defa düşüp yeniden ayağa kalkan,
Eğilen ancak yenik düşmeyen kadınlara.
Onların savaşını biliyorum,
Gözyaşlarını ve sevinçlerini paylaşıyorum,
Her biri biraz ben.”
“ O an artık hayatın iniş çıkışlarında rastgele yaşayan iki ayrı insan değil, birbirlerine kenetlenmiş bir kadın ve bir erkektiler.”
Candan Erçetin/ Gamsız Hayat
“İşe gitmeden önce gözyaşlarını kalın bir fondöten tabakasının ardına saklamayı öğrenmişti.”
“Smita zayıfları, kadınları, çocukları, korunmaya muhtaç olanları korumak yerine onları ezen bu toplumu lanetliyordu!”