Demet Öztürk
@dmtoztrk
21 okur puanı
Haziran 2021 tarihinde katıldı
Apaçık görünüyordu, ben bir insansam, henüz bir hiç değilsem ve şimdilik bir hiç haline gelmemişsem, o zaman yaşıyorum, öyleyse acı çekebilirim, kızabilirim ve davranışlarımdan utanç duyabilirim.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Çalışın, çalışın emekçiler, toplumsal serveti ve bireysel sefaletinizi büyütmek için. Çalışın, çalışın ki daha çok yoksullaşınca çalışmak ve sefil olmak için daha çok sebebiniz olsun. İşte budur acımasız kanunu kapitalist üretimin.
Zaten intihar edenler için ne demiş birisi:
“Niyetlerini yerine getirmeyince kimse inanmaz; yaptıktan sonra da ağlayanı çıkmaz…”
Sayfa 167
Çok eski zamanlardan beri akıllı insanlar mutluluğun sağlık gibi olduğunu bilmiştir: Varken farkına varmazsınız. Ama aradan yıllar geçtiğinde yaşadığınız o mutluluğu nasıl anarsınız, nasıl anar ve özlersiniz!
“Hayır, artık beklemiyorum,” diye devam etti, kendi kendimi kandırmaya çalışıyorum ve kendime acıdığımdan, beklermiş gibi yapıyordum.
