Sezgin Kaymaz'dan okudugum yedinci roman Farfara. Onun farklı bir roman dünyası var. Stiline alışkın olmayan bu ne anlatıyor diyebilir ama bir kere okumaya başlayınca da devamı mutlaka gelir. Son dönem Türk edebiyatının en iyi kalemlerini biri bence. Romanlarını diğerlerinden ayıran ortak bir dil ve anlatım ,benzer temalar ama tamamen farklı konular ve kurgu yapısı var.
Bir defa ironik-mizahi bir dil,hayvan karakterlerin iç Anadolu ağzı ile konuşması, ölüm,öte alemin bu dünya ile iç içe geçmesi gibi ortak durumlar var.
Ölüm ve yaşam iç içe geçmiş gibidir. Bu dünyada yaşayanlardan çok öte alemde kalanların ne yaptığı ile ilgilidir.
Roman Ankara'da geçtiği için Ankara ağzı ile konuşur kahramanların ekseriyeti. Taksiciler, onların aileleri,kabadayılar,genelev çalışanları,köpekler...
Akıcı,komik bir anlatımı var. Köpeklerin saf,çocuk gibi konuşması,bir kabadayının yanılıp şaşıp bir genç kız gibi konuşması,bir veterinerin kaptırıp Ankara ağzına kayıvermesi komik durumların oluşmasına neden olur.
Sezgin Kaymaz'in romanlarında en önemli karakterler hayvanların. Özellikle de köpekler. Bunlar düşünür, konuşur,hisseder.
Farfara kalabalık kadrolu bir roman. Aynı ismi gibi. Farfara,karmaşa ,karışıklık demektir. Köpekler,kadınlar,erkekler....Her kesimden bir sürü karakter var. Haza hanfendi Mücella Hanım'dan genelevdeki Alev'e,Tahsin Bey'den Kasap Selime,Doktor Efraim Yücetürk'ten Veteriner Kazım Bey ve onun öğrencilerine kadar....
Hepsi bir köpeğin peşinden koşarak kendi sorunlarını çözmeye çalışır: Beyaz kuyruklu bir doberman Lucky-luki-Madonna-Matahari.
Roman son kertede insan doğasını,bencilliğini,sevgiyi sorgular.
Hiç Sezgi Kaymaz okumamışlar Kün ya da Nefha romanından başlayabilirler bence.
Farfara'dan önce yazılmış Lucky adlı bir romanı daha var. Ben onu
‘İyi ki yaşamışsın Lucky!’
Hikâye keyifli ve komik devam ederken bir anda duygusal ya da romantik bir hâl alabiliyor, ardından hüzünlü bir seyre dönüşebiliyor. Bazen tahmin edilebilirken bir anda beklenmeyen olaylarla şaşırtıyor; düşündüren ve merak uyandıran, heyecanlı bir akışa bürünüyor. Bu iniş çıkışlarla okur yalnızca okuyan değil, adeta hikâyenin ortağı hâline geliyor.
Lucky ismi “şanslı” anlamına geliyor. O bir Doberman. Ama çevresindekilerin ifadesiyle; sahip olmayanın pişman, sahip olanın çok pişman olduğu bir köpek. Onu “puşt, dalavereci, üçkâğıtçı, yılan ruhlu, ispiyoncu, yalancı, şerefsiz ve haysiyetsiz” diye tanımlıyorlar. Peki, okuduğunuzda size göre Lucky nasıl bir köpecik? Karar sizin. Köpeküstü olan Lucky’nin özlü sözleri bile var!
Kurdun köpekten farkı, çağırıldığı zaman asla gelmemesidir!
LUCKY s.286
Sezgin Kaymaz ’ın mizah duygusunun arkasında aslında derin bir melankoli var. Çünkü insanın yapmaya eğilimli olduğu şeyleri bir hayvanın asla yapmadığını bizlere gösteriyor. Bu da ironiyi keskinleştiriyor. Kitabın mizahi tonu aslında insana yönelik ince bir sitem. Alttan altta bir eleştiri barındırıyor. Gülümsetirken düşündürüyor. O yüzden okur hem hafif bir tebessüm hem de boğazında düğümlenen bir duygu ile baş başa kalıyor. Yazarımız hayatın sillesini yiyen, tutunamayanları çok iyi tanıyor ve resmediyor.
Hayvan olmak için mükemmel olmak lâzım!
NIETZSCHE s.337
Okurken konuların birbirine bağlanması ve olayların zihne çağrışımlarla akması, anlatının sadece bir öykü olmaktan çıkıp bir bilinç akışı gibi hissedilmesini sağlıyor. Yazar, güçlü duyguları ve düşünceleri öyle bir ritimle veriyor ki okur kendini bir olayın içinde değil, olayların iç içe geçtiği, birbirini çağıran bir duygu zincirinin tam ortasında buluyor. Bu bütünlük hem zihinsel hem de duygusal bir yoğunluk
Lucky ismi “şanslı” anlamına geliyor. O bir Doberman. Ama çevresindekilerin ifadesiyle; sahip olmayanın pişman, sahip olanın çok pişman olduğu bir köpek. Onu “puşt, dalavereci, üçkâğıtçı, yılan ruhlu, ispiyoncu, yalancı, şerefsiz ve haysiyetsiz” diye tanımlıyorlar. Peki, okuduğunuzda size göre Lucky nasıl bir köpecik? Karar sizin. Köpeküstü olan Lucky’nin özlü sözleri bile var!
Kurdun köpekten farkı, çağırıldığı zaman asla gelmemesidir!
LUCKY s.286
Sezgin Kaymaz ’ın mizah duygusunun arkasında aslında derin bir melankoli var. Çünkü insanın yapmaya eğilimli olduğu şeyleri bir hayvanın asla yapmadığını bizlere gösteriyor. Bu da ironiyi keskinleştiriyor. Kitabın mizahi tonu aslında insana yönelik ince bir sitem. Alttan altta bir eleştiri barındırıyor. Gülümsetirken düşündürüyor. O yüzden okur hem hafif bir tebessüm hem de boğazında düğümlenen bir duygu ile baş başa kalıyor. Yazarımız hayatın sillesini yiyen, tutunamayanları çok iyi tanıyor ve resmediyor.
Hayvan olmak için mükemmel olmak lâzım!
NIETZSCHE s.337
Okurken konuların birbirine bağlanması ve olayların zihne çağrışımlarla akması, anlatının sadece bir öykü olmaktan çıkıp bir bilinç akışı gibi hissedilmesini sağlıyor. Yazar, güçlü duyguları ve düşünceleri öyle bir ritimle veriyor ki okur kendini bir olayın içinde değil, olayların iç içe geçtiği, birbirini çağıran bir duygu zincirinin tam ortasında buluyor. Bu bütünlük hem zihinsel hem de duygusal bir yoğunluk
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Herkese merhaba
Bugün, okuduğum Zindankale kitabında çokça atıf yapıldığından, daha fazla kayıtsız kalamadığım Lucky kitabıyla geldim.
Başrolünde zeki, yaramaz bir köpek olan, ki ismi Lucky’dir ve bazı bölümlerde bizimle konuşur; duygulandıran, gülümseten, kızdıran, şaşırtan, hayatı sorgulatan ve bize insanlık dersi veren şahane bir kitap okudum.
Ben hayvanseverim ama uzaktan severim Yaklaşamam, dokunamam, evde birlikte yaşamam mümkün değil.
Sezgin Kaymaz’ın öyle bir sevgisi var ve bunu kitaplarında öyle güzel anlatıyor ki gidip bir doberman sahiplenip adını Lucky koyasınız gelir. Yazarın tıpkı diğer romanları gibi fazlasıyla akıcı ve tüm olayları ustalıkla birbirine bağlanmıştı.
Çok beğendim ve şiddetle tavsiye ederim.
Hem sevgili Lucky taa İsviçre’den buraya boşu boşuna gelmedi ya…
(okuyanlar anladı )
Keyifli okumalar
Doberman1000Kitap
Selamlar bomba bir kitap yorumuyla geldim. Heyecan dolu bir roman,okurken her sayfasına ayrı şok oldum. Kitapta Çetin'in yaşadığı bir tramva ve daha sonra olanlar anlatılıyor. Kitapta diğerlerinden farklı olarak giriş anında insanı apayrı bir meraka sürüklendiğini hissedebiliyorsunuz. Yalnızca okumak isteyecekler için içinde aşırı küfür ve çok fazla alkol,uyuşturucu sahneleri barındırıyor bu da bazı kişileri rahatsız edebileceğini düşünüyorum. Özellikle kitap boyunca beni en şaşırtan kısım son 50 sayfa oldu,tam Çetinin hayatı yoluna giriyor derken okuduklarım beni bile hayal kırıklığına uğrattı ve o an Çetinin yaşadığı duygu karmaşasını tamamen içimde hissettim. Bunun haricinde kitap kendine çekmesine rağmen hoşuma gitmeyen bir şey oldu o da birçok sahnenin çok bağımsızca ileri sarılmış olmasıydı bundan rahatsız olabilecekler için küçük bir örnek vermek istiyorum spoiler sevmeyenler lütfen bu kısmı atlasın. Ünlem bitişinden sonrasını okuyabilirsiniz. !! Kitabın ortasına doğru Çetin bir karakterle arbede yaşıyor ve bunun sonucunda Selim karakterinin ölümüne sebep oluyor ve bu kısımdan sonra acil bir telefon geliyor ve apartopar bir şekilde Babaannesiyle Ankara'ya gitmeleri gerekiyor. Ankara'ya neden gittikleri,ne olduğu anlatılmadan başka bir sahneye geçilmiş,babaannesi vefat etmiş üzerinden uzun zaman geçmiş ve Çetin de İstanbul'da yaşamaya başlamış.!! Bu gibi birçok kopuk sahne bulunmakta. Ancak kopuk sahnelere rağmen kesinlikle kitabın heyecanı,kurgusunun inanılmaz emeği için bile okunmaya değer olduğunu düşünüyorum. Sizler de bir şans verebilirsiniz, okuduğunuz için teşekkür ediyorum. Bir başka kitapta görüşmek dileğiyle 
Doğacan Silivri
Doğacan Silivri
Selamlar bugün sizlere müthiş bir konuya sahip olan Doberman kitabının yorumu ile geldim
Kitabımızın ana kahramanı Çetin…Küçük yaşlarda anne, babasını kaybeden babaannesi ile büyümek zorunda kalan bir çocuk.Her yaz Çetin ile Babaannesi bodrumda ki yazlıklarına gidip ve bütün yazı orada geçirirler.Çetin bodrumda yakın arkadaşları olan Berat,Yunus,Yusuf ve özel duygular beslediği Elif ile vakit geçirmeye bayılır.Taa ki bir gün müzik dinlerken çalıların arasında bir çift göz görene kadar.Bu gözler Doberman cinsinde vahşi bir köpek olan Anubis’e aittir.O gün herkesin içerisinde Çetin’i metrelerce kovalar yakalasa paramparça edecek haldedir.Anubis’in sahibi Selim ,köpeği Çetinden uzaklaştırana dek kovalamaca devam eder.Bu kovalamacayı gören Selim herkesin içerisinde köpekten korkup kaçtığı için Çetin ile dalga geçip,küçük düşürür.Buna çok sinirlenen Çetin’in aklına intikam fikri gelir.Yalnız bu fikir Çetin’i hayatının geri kalanında pişmanlık duygusu ile yaşamaya mahkum eder.
Yıllar geçer,bir olaydan dolayı yıllardır gitmediği Bodrum’a gitmeye karar veren Çetin’in kasabaya gitmesi ile ardı ardına kayıplar ve esrarengiz cinayetler yaşanmaya başlar.Bu cinayetlerin Çetin ve Anubis ile bağlantısı nedir dersiniz?
Yukarıda anlattığım yer sadece kitabın başı ve olayların başlangıç noktası devamını anlatırsam spoi olacak o yüzden bu kadarcık.Kitap hakkında ne yazsam az gelir gibi hissediyorum çünkü müthiş bir kurguya sahip.Bir kitapta hiç mi aksiyon düşmez ya sürekli olaylar olaylar hele sonu ben şok ben şokKitabın sonlarına doğru surat ifadem tam olarak bu emoji şeklindeydi.Hiç beklemediğim kişi ve olaylar yüzünden akıl sağlığımı kaybedecektim.Neyse ki aklımı koruyarak kitabı bitirdim Yorumumdan da anlayacağınız üzere herkesin okumasını tavsiye ederim
çok hoş2024 Okuma Raporları
Doberman cinsi secereli bir köpek üzerinden pek çok karakterle tanışıp ;insanların başlarına gelen herşeyle nasıl farklı yöntemlerle başa çıktığının/çıkmaya çalıştığının anlatıldığı ;akıcı ,keyifli ve okuması son derece kolay olmasına rağmen derinlikli bir eser