Aztek rahipleri insanları, taş bıçaklarla göğüslerini yararak kurban ediyor, hâlâ atan kalplerini çıkarıyordu. Ardından kol ve bacaklar bedenden ayrılıyor ve düzenlenen tören yemeklerinde bunlar tüketiliyordu. Bu, onların inancına göre tanrılar için yapılan bir ibadetti.
Boyun Eğmez (Invictus)
Zifir gibi gece sardı dört yanımı
Cehennemi karanlık çöktü omzuma
Teşekkürler olsun, hanginiz, ey tanrı,
Boyun eğmez ruhumu verdiyse bana.
İstediğince zorlu olsun koşullar,
Ne ağlar sızlar, ne de kaçarım;
En ağır silleleri vursa da kader,
Ezilir belki ama eğilmez başım.
Gazap ve acı dolu dünyadan sonra,
Gidecek tek yer Gölgelerin Dehşeti.
Yıllar geçtikçe yaklaşsam da yanına,
Korkarım sanma Ölümün Efendisi.
Varsın çok dar olsun kapısı cennetin,
Varsın cezalarla dolsun kara kaplı,
Benim efendisi kendi kaderimin,
Kendi ruhumun benim tek komutanı.
Sayfa 492 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, William Ernest Henley'nin Hastane Şiirleri (Hospital Sketches)·Kitabı okuyor