Korkağın biriyim gene de. Ya da uyuşuk. Atamıyorum üstümdekileri. Eşyalarımdan kolay kurtuluyorum. Dağıtıveriyorum sağa sola. Ama duygular, düşünceler içime işlemiş. Belki de yeterince arınabilmek için zaman gerek.
Utanmaz birisi seni rencide ettiğinde kendine şunu sor: “ Dünyada utanmazların bulunmaması mümkün mü?” Mümkün değil. O halde mümkün olmayan bir şeyi isteme…
Öyleyse niye meydana gelen her şey kötüdür ve hep kötü olacak diyorsun? O kadar tanrının bunları düzeltecek herhangi bir yardımda bulunmaması mümkün mü ?
Algoritmaların benimle ilgili tüm gerçekleri bildiğini var saymak büyük hata olacaktır. Zihnimiz de sürekli akış halindedir. Düşünceler, duygular ve hisler önce belirir, bir süre alevlenir ve sonra sönerler.