Duygu Öncel
@duyguoncel
Film işleriyle uğraşan bir bilim insanı
85 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bandini'nin öncesini ve sonrasını merak ediyorum artıkEdebiyat
Belki 10 yıl önce arkasındaki yazıdan etkilenip, kimmiş bu 
Charles Bukowski 'nin tanrısı görelim bakalım diyerek hiç fikrim olmadan aldığım ama nedense bir türlü elim gidip de okuyamadığım, raflarımda adı gibi tozlanıp duran bir kitap oldu Toza Sor.
2 gün önce kitaplığın önünde onu mu okusam bunu mu diye bakarken elime alıp hadi dedim daha fazla tozlandırmadan bir okumayı deneyeyim bu kitabı.
İlk 10-15 sayfasında nedense çok da içine giremedim diyebilirim kitaptaki dilin ve hayatın. Ama sonra birşey oldu ve kendimi okuduğumdan zevk alarak, arada sinirlenerek, arada şaşırarak, ah Bandini ya Bandini diyerek, hızlı hızlı sayfaları çevirmek ister şekilde buldum. Kitaptaki otel odası, parasızlık, tasvirler gibi bazı anlar çok sevdiğim 
Knut Hamsun 'ın 
Açlık kitabını canlandırdı zihnimde ara ara. Ama tabi temel meselesi çok daha farklı olan ve iyi ki öyle olan bir kitap Toza Sor.
Kitabı okumayı bitirdikten sonra yorumlara bakarken öğrendim ki bu kitap bir dörtlemenin üçüncü kitabıymış. Dediğim gibi bilgim olmadan aldığım ve yine hiç araştırmadan okumaya başladığım bir kitaptı kendisi. Gerçekten çok şaşırdım bir serinin üçüncü kitabı olması gerçeğine. Kendi başına da ayrı okunabilecek, hiç de kopukluk hissettirmeyen etkileyici bir kitaptı bence.
Bandini'nin öncesini ve tabi sonrasını da merak ediyorum artık. Fırsat buldukça diğer kitapları da okumaya çalışacağım.
Charles Bukowski 'nin tanrısı görelim bakalım diyerek hiç fikrim olmadan aldığım ama nedense bir türlü elim gidip de okuyamadığım, raflarımda adı gibi tozlanıp duran bir kitap oldu Toza Sor.
2 gün önce kitaplığın önünde onu mu okusam bunu mu diye bakarken elime alıp hadi dedim daha fazla tozlandırmadan bir okumayı deneyeyim bu kitabı.
İlk 10-15 sayfasında nedense çok da içine giremedim diyebilirim kitaptaki dilin ve hayatın. Ama sonra birşey oldu ve kendimi okuduğumdan zevk alarak, arada sinirlenerek, arada şaşırarak, ah Bandini ya Bandini diyerek, hızlı hızlı sayfaları çevirmek ister şekilde buldum. Kitaptaki otel odası, parasızlık, tasvirler gibi bazı anlar çok sevdiğim Knut Hamsun 'ın Açlık kitabını canlandırdı zihnimde ara ara. Ama tabi temel meselesi çok daha farklı olan ve iyi ki öyle olan bir kitap Toza Sor.
Kitabı okumayı bitirdikten sonra yorumlara bakarken öğrendim ki bu kitap bir dörtlemenin üçüncü kitabıymış. Dediğim gibi bilgim olmadan aldığım ve yine hiç araştırmadan okumaya başladığım bir kitaptı kendisi. Gerçekten çok şaşırdım bir serinin üçüncü kitabı olması gerçeğine. Kendi başına da ayrı okunabilecek, hiç de kopukluk hissettirmeyen etkileyici bir kitaptı bence.
Bandini'nin öncesini ve tabi sonrasını da merak ediyorum artık. Fırsat buldukça diğer kitapları da okumaya çalışacağım.Reklam
Umutlu bir gülümsemeDuygu ve Düşünce
Müzisyen ve gazeteci kimliğiyle tanıdığım ve sevdiğim Melis Danişmend'in bir de yazar olup böyle bir kitap yazdığını bilmiyordum açıkçası. Tesadüfen kitaba denk gelip, tanıtım yazısını da okuyunca bu kitabı hemen alıp okumalıyım diye düşündüm.
Kitap da yazar da öyle büyük şeyler vadetmiyor okuyucuya, bunu daha ilk sayfalarda açık açık söylüyor zaten. Yazmak istediği, yazmak iyi geldiği, başkalarına da iyi gelir belki diye düşündüğü ve artık belli korkuları aşıp aslında bence bir açıdan BÜYÜDÜĞÜ için yazmış bu kitabı 
Melis Danişmend . Sanki kendi hayatımın içinden cımbızla çekilmiş gibi olan yaşadıkları (özellikle sesi yankılanan Fatih Portakal kısmında bu bizim ev ya diyerek kahkaha attım), aa ben de bu konuda aynı görüşteyim dediğim çıkarımları, yalnız olmadığımı ve en önemlisi normal olduğumu hissettirdiği satırlarıyla kitap benim üzerimde amacına fazlasıyla ulaştı diyebilirim.
Ufak bir eleştiri olarak düşünceleri ve gözlemleri konusunda derinlere inse de kendi hayatının detaylarını verme konusunda bir çekingenlik hissettim kitabın genelini düşününce. Bilemiyorum belki de anlattığı kişilerin kitabı okuyup kırılmasını, gücenmesini istemeyerek bilinçli olarak biraz yüzeysel kalmayı seçmiştir bazı noktalarda. Farkında olmadan kapıldığı bir otokontrol ya da tamamen benim hüsnükuruntum da olabilir bu durum. Bilemiyorum.
Çok uzattım, bitiriyorum.
Evet merhaba ben de bir "Büyüyemeyenim" tanıştığıma çok memnun oldum dedim kitabı yüzümde umutlu bir gülümsemeyle kapatırken.
Melis Danişmend . Sanki kendi hayatımın içinden cımbızla çekilmiş gibi olan yaşadıkları (özellikle sesi yankılanan Fatih Portakal kısmında bu bizim ev ya diyerek kahkaha attım), aa ben de bu konuda aynı görüşteyim dediğim çıkarımları, yalnız olmadığımı ve en önemlisi normal olduğumu hissettirdiği satırlarıyla kitap benim üzerimde amacına fazlasıyla ulaştı diyebilirim.
Ufak bir eleştiri olarak düşünceleri ve gözlemleri konusunda derinlere inse de kendi hayatının detaylarını verme konusunda bir çekingenlik hissettim kitabın genelini düşününce. Bilemiyorum belki de anlattığı kişilerin kitabı okuyup kırılmasını, gücenmesini istemeyerek bilinçli olarak biraz yüzeysel kalmayı seçmiştir bazı noktalarda. Farkında olmadan kapıldığı bir otokontrol ya da tamamen benim hüsnükuruntum da olabilir bu durum. Bilemiyorum.
Çok uzattım, bitiriyorum.
Evet merhaba ben de bir "Büyüyemeyenim" tanıştığıma çok memnun oldum dedim kitabı yüzümde umutlu bir gülümsemeyle kapatırken.Y kuşağını anlayan ve anlatan yazarEdebiyat & Roman
Çağdaş yazarlardan 
Sally Rooney 'nin kalemini gerçekten beğeniyorum. Y kuşağının aslında basitmiş gibi görünen, sürekli içinde debelendiği sorunlara yine basitmiş gibi görünen bir dille çok da doğru açılardan yaklaşıyor. Onun kitaplarında birden fazla karakterin hem iyi hem kötü yanlarını görüp, zaaflarını öğrenip, yaptıklarına bir şekilde hak vererek bağ kurabiliyoruz.
Yoğun çalıştığım bir döneme denk geldi bu kitabı okumam. O nedenle biraz uzun soluklu bir okuma oldu benim için. Ama kitaptaki karakterler ve hayatları o kadar tanıdık, aynı zamanda akılda kalıcıydı ki ara vererek okusam da yeniden elime aldıkça kitabın öncesi hep aklıma gelmeye devam etti. Bu sayede kopmadım kitaptan.
Herkese hitap etmeyebilir ama benim keyif alarak okuduğum bir kitap oldu.
Sally Rooney 'nin kalemini gerçekten beğeniyorum. Y kuşağının aslında basitmiş gibi görünen, sürekli içinde debelendiği sorunlara yine basitmiş gibi görünen bir dille çok da doğru açılardan yaklaşıyor. Onun kitaplarında birden fazla karakterin hem iyi hem kötü yanlarını görüp, zaaflarını öğrenip, yaptıklarına bir şekilde hak vererek bağ kurabiliyoruz.
Yoğun çalıştığım bir döneme denk geldi bu kitabı okumam. O nedenle biraz uzun soluklu bir okuma oldu benim için. Ama kitaptaki karakterler ve hayatları o kadar tanıdık, aynı zamanda akılda kalıcıydı ki ara vererek okusam da yeniden elime aldıkça kitabın öncesi hep aklıma gelmeye devam etti. Bu sayede kopmadım kitaptan.
Herkese hitap etmeyebilir ama benim keyif alarak okuduğum bir kitap oldu.Tam da hayatın içinden karakterlerle hayat gibi bir kitap!Edebiyat
Puan vermedi·272 syf.··
Beğendi
·2024 44. kitabı
·12 günde okudu
·Okunma: 21 Kasım 2024 19:19
Hayatın içinden sanki yaşıyorlarmış gibi bir dolu karakterin başına gelenleri merak ederek okudum diyebilirim. Kitabı okumadan önce böyle huzur verici ama zekice bir dille ve arka planı sağlam yere basan karakterlerle karşılaşacağımı düşünmemiştim. Beklentimin çok üstünde çıkan bir kitap oldu diyebilirim. Akıcı, bazen huzur bazen hüzün veren, iniş çıkışlarıyla tıpkı hayat gibi bir kitap okumak isterseniz tavsiye ederim.
Kitabın ana derdini de sevdim. Günümüz düzeninde yaşarken; hayata olabildiğince karışmadan, insanlara değmememeye çalışarak yüzeysel yaşamak daha kolay ya da ilerleyebilmek için daha işlevsel gibi geliyor. Ama yaptığımız veya yapmadığımız her eylem bir şekilde bir sonuç doğuruyor ve belki de farkında olmadan domino etkisi başlatıp duruyoruz. O sonuçlar hayattan hayata farklı tepkilerin/eylemlerin fitilini ateşliyor. Peki insanlara ve sorunlarına karşı pasif kalmak mı mantıklı olan yoksa dertlerini önemseyip harekete geçmek mi? Kitabın kafamda oluşturduğu soruları ve düşünceleri sevdim kesinlikle.
Birkaç yıl önce bu kitabın adını ve şanını duymuştum. Ama nedense kitabın ismi yeniden karşıma çıkana kadar unutmuştum böyle bir kitabın varlığını.
Okumaya başladığımda ilk sayfalarda biraz zorlandım açıkçası. Ama ilerledikçe kitabın ahengine kapıldım gittim diyebilirim. İlk bakışta kısa gibi görünse de satır aralarına o kadar çok anlam ve mesele sığdırmış bir kitadı ki Pedro Paramo... Sürekli düşünüp, hayal edip, sorgulayıp, üzülüp, sinirlenip bazense neredeyse bulmaca çözmeye çalışır gibi bir halde buldum kendimi. Böyle bir anlatımı tecrübe etmek mutlu etti beni. İlerleyen zamanlarda tekrar okuyacağımdan eminim bu kitabı. Çünkü bir seferde anlamanın ya da sindirmenin zor olduğu bir eserdi diye düşünüyorum. Ama okurken hissettiğim çok farklı bir büyüsü de vardı.
Kitabın aynı isimli 1967 yapımı bir filmi varmış. Hatta bu yıl yine aynı isimli yeni bir versiyonu da çekilmiş bu Latin klasiğinin. Ama henüz yayınlanmamış bu film. Bunu öğrenmek beni ayrıca sevindirdi. İki filmi de büyük bir merakla izleyeceğim. Çünkü açıkçası bu tarz bir eser sinemaya nasıl uyarlanmış olabilir fazlasıyla merak ediyorum. Belki kitabı tekrar okuyuşum bu filmleri izledikten sonra olur.
Reklam