Tam şuramda
Bir kan pıhtısı
Ayrılınca oluyor
Kavuşunca oluyor
Hevesle gidiyorum
İkinci cümlede bir boğuntu
Utanarak kalkıyorum
Ruhumda soğumuş bir zaman
Etimde bir pişmanlık
Şimdisiz öncesiz sonrasız
Yaşamak desem değil
Ölmek desem değil
Bir Araf
Tam şuramda...
Sonra insan bir gün
Yalnızlığını gösterecek kimseyi bulamıyor.
Ah ey zaman ölüleri
Var mıydınız, yaşadık mı
Şimdi herkes nerede...
İnsan bir gün yalnızlığın da dışına düşüyor.
Gözyaşını okumadan büyüdüyse
Küfürden başka ne yazabilir insan.
Çiy tanelerini nasıl sever.
Şiir ve aşk...
Aklını, kalbini, gövdesini
Kendine karşı bile ayaklandıran
Mucizesi insanın.
Sonrası...
Bir uzun can çekişme.
İnsan en çok ışıkta kayboluyor
Bir daha dönemiyor gölgesine.
Sonrası...
Yalnızlık bile değil.