"Kışvurgunudeliyüreğimdeçocukgülüşlübirbaharvar"
>Şimdiden birkaç kişiyi okuması için darladım bile ama baktım böyle içim rahat etmeyecek inceleme de yazmam gerek, dedim. Ben haber veriyorum, görmezseniz algoritmanın suçu, benim değil.
>Hani bazı kitaplar olur... Okumaya başlarsınız ve daha başında özel bir bağ oluşur aranızda. Kana kana okumak istersiniz ama bitecek diye okumaya da kıyamazsınız... Tam olarak bu minvalde bir yolculuktu benim için.
>Şiir kitaplarını araştırırken karşıma ilk 
Yeryüzü Aşkın Yüzü Oluncaya Dek kitabı çıktı. İsmi bile beni oku diyor daha ne diyeyim?? (ama diyeceğim:)) Sonra yazarın diline, yazım tarzına tutuldum (evet, doğru kelime bu) ve bunu sırayla 
Acıya Kurşun İşlemez ile 
Bir Özlem Bir Türkü kitapları izledi. Niyet ettim diğer kitaplarını da okumaya. Sanırım ben zirve kitaplarını okudum başta ama olsun önemli değil çünkü ara ara açıp tekrar okuyacağımı biliyorum..
>Bilmediğimiz, popülarite yüzünden kaybolan o kadar şairimiz/yazarımız var ki.. Onları keşfettikçe hazine bulmuş gibi oluyorum, nasıl bir duygu anlatılmaz yaşanır. Bence Adnan Yücel de onlardan biri. En yüksek puanlı kitabı bile 3000 okumaya ulaşmamış, buna bir el atmamız gerek!! Ve bence -belki biraz da ileri gidip- şunu da söyleyeyim ki Adnan Yücel>>>>Can Yücel. Selam sana yüreğindeki kışa rağmen çocuk gülüşlü baharını kaybetmeyen şair...
>Okuduğum bu 3 kitap hakkında kısa bir değerlendirme yapacak olursam Bir Özlem Bir Türkü duygu ağırlıklı, Acıya Kurşun İşlemez direnç ağırlıklı (toplumsal yönü duygusunu kaybetmeden ağır basıyor), Yeryüzü Aşkın Yüzü Oluncaya Dek ise bunların sentezi, bu yüzden bunu en son okumanızı öneririm.
>Size tavsiyem kitaplarını okumaya başlamadan önce şu linkteki sanatkritik.com/yazilar/mucadel... yazıyı okumanız. Şair, şiirleri ve yazıldığı dönem hakkında az da olsa bilgi edinmek şiirleri anlamamızı da kolaylaştırıyor zannımca.
>Dil
Yeryüzü Aşkın Yüzü Oluncaya Dek kitabı çıktı. İsmi bile beni oku diyor daha ne diyeyim?? (ama diyeceğim:)) Sonra yazarın diline, yazım tarzına tutuldum (evet, doğru kelime bu) ve bunu sırayla Acıya Kurşun İşlemez ile Bir Özlem Bir Türkü kitapları izledi. Niyet ettim diğer kitaplarını da okumaya. Sanırım ben zirve kitaplarını okudum başta ama olsun önemli değil çünkü ara ara açıp tekrar okuyacağımı biliyorum..
>Bilmediğimiz, popülarite yüzünden kaybolan o kadar şairimiz/yazarımız var ki.. Onları keşfettikçe hazine bulmuş gibi oluyorum, nasıl bir duygu anlatılmaz yaşanır. Bence Adnan Yücel de onlardan biri. En yüksek puanlı kitabı bile 3000 okumaya ulaşmamış, buna bir el atmamız gerek!! Ve bence -belki biraz da ileri gidip- şunu da söyleyeyim ki Adnan Yücel>>>>Can Yücel. Selam sana yüreğindeki kışa rağmen çocuk gülüşlü baharını kaybetmeyen şair...
>Okuduğum bu 3 kitap hakkında kısa bir değerlendirme yapacak olursam Bir Özlem Bir Türkü duygu ağırlıklı, Acıya Kurşun İşlemez direnç ağırlıklı (toplumsal yönü duygusunu kaybetmeden ağır basıyor), Yeryüzü Aşkın Yüzü Oluncaya Dek ise bunların sentezi, bu yüzden bunu en son okumanızı öneririm.
>Size tavsiyem kitaplarını okumaya başlamadan önce şu linkteki sanatkritik.com/yazilar/mucadel... yazıyı okumanız. Şair, şiirleri ve yazıldığı dönem hakkında az da olsa bilgi edinmek şiirleri anlamamızı da kolaylaştırıyor zannımca.
>DilBüyük UstaŞiir
Ahmed Arif deyince duruyorum.
Şiirleri beni bu kadar sarsan başka bir şair var mı, bilmiyorum. Bunun sebebi kesinlikle yürekten yazması. O içimizden biri. Onun şiiri “toplum” içindir.
Onun şiirleri bizdendir. Ele aldığı acılar, öfkeler, suskunluklar içimizdendir.
Yazdıkları bazen kitapların, belgesellerin, filmlerin bile taşıyamayacağı bir isyandır. 33 Kurşun gibi.
Bir belgeselin dakikalarına sığacak bir vahşeti, birkaç sayfaya nasıl sığdırdın ustam?
“Vurulmuşum
Düşüm, gecelerden kara
Bir hayra yoranım çıkmaz
Canım alırlar ecelsiz
Sığdıramam kitaplara
Şifre buyurmuş bir paşa
Vurulmuşum hiç sorgusuz, yargısız”
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Demek en sonunda öldün ve beni tek başıma bıraktın, söyle bana şimdi ne yapayım, ben de mi öleyim?"
.
.
İlksöz: Acılarla dolu Dünya...
Narcos'u izleyenler bilecektir (izlemeyenler de şimdi öğrenmiş olacak) Marquez'in bize anlattığı Kolombiya artık ortada yok. (Gerçi Gabo Pablo Escobar'ı gördü hatta onu ve yaptıklarını Bir Kaçırılma Öyküsü'nde anlattı. Demek istediğim genellikle kitaplarında çocukluğunun ve öncesinin Kolombiya'sını anlatması.) Yeni Kolombiya, bir yanda uyuşturucu kartelleri bir yanda Castro & Che yanlısı komünist gerillalar bir yanda diğer ikisi ile mücadele içinde olan çoğu zaman ABD destekli devlet kuvvetleri & askerler. Bu üçünün arasında sıkışıp kalan halk.
Ordular, gerillalar ve askerler arasında kalan halkın hikâyesi. Kolombiya kırsalında bir köy. Eski hali ile cennetten bir köşe. Ama ne zaman ki bu cenneti önce gerillalar sonra da gerillaları buradan atmak için gelen askerler de mesken olarak tutmaya başlamış cennet de cennetlikten çıkmış. İki ateş arasında kalan, iki tarafa da yaranamayıp iki tarafın da suçladığı halk zamanla köylerinden ayrılmış. Her şeye rağmen köyde kalanlardan biri emekli öğretmen Ismael. Eşi ile birlikte, köyde kalan (belki de gidecek yeri olmayan) komşuları ile birlikte bir şekilde hayatlarını sürdürüyor bu yaşlı adam. Ama bu süreç ne kadar devam edebilir ki, silahlılara karşı silahsız ne kadar direnilebilir ki, kapıdaki ölüme ne kadar karşı koyabilinir ki ...
Kolombiya yerelinde bir hikâye gibi görünse de Dünya üzerindeki herhangi bir coğrafyaya taşıyabilirsiniz kurguyu: halka daha iyi bir hayat vereceklerini iddia edip mücadele eden silahlılar, bu mücadelede sahip oldukları iyi hayatı da kaybeden çaresiz halk. Cennetten cehenneme dönüşümü çok iyi aktarıyor yazar, bu da eserin kıymetini yükseltiyor.
İçimdeki Kenan Ülkesi
Yusef Masadow kaleme aldığı şiir tadında bir eser okudum. İnanın her cümlesini sizinle paylaşmak istedim. Defalarca okuduğum cümleler paragraflar...
" Deniz kiminse kıyısına vuran taşlar da o yazılı olan hüküm de O'na aittir. Bilirsin ki taşlar kadere ve onu yazan kudret alemini işaret ve şahitlik eder . Denizin köpükleri deli başıboş bırakılmışken boşuna yaşamak hiç mümkün müdür ? Kalpleri aşk mühür vuran da o vuslatın harflerini ayıran da o kelamı yaratan kelami nasipsiz kılmaz yan yana dizilen cümlesinden bulut edecek harflerin elbet bir zamanı vardır hal böyle iken bu acele niye bu sabırsızlık kimedir..."
" Niyetime cümlesine tutunamayan harfler ektim hasat zamanını beklemedeyim güneşimin olgunlaştırdığı göz yağmurları ile beslediğim kelimelerle sesleneceğim sana..."
"Aşk vurgun bir sende ızdıraba sürgün imiş toprağına düştüm düşeli gün görmedim ben gönül bahçemde çer çöpü yok endazesi yok . Bahar saklandıkça katresinde erir sevdanın karı su bulunur hüzünlü. Ah ıstırabım ecelsiz misin beşiğinde gayri kalem fersiz kalır gözlerini gözler gözlerim ah ki sözlerim özüme ateş düşer. Düştükçe özlerim aşık olurum yeniden sağımda ahiret solumda dünya yanar olduğu gibi olduğun gibi aşık olurum yeniden..."
" Uyandığını sandığın anların uykusundaysan hala gözlerinden Irak rüyalar gördüğünde oluyorsa tabiri iki dünya arasındadır..."
"Bilmeye kalkma her şeyi anlamaya çalışma bırak mücadele etmeyi anı yaşa..."
" Geceleri sevdim siyaha sevdim bir de seni hiçbir renk nuru göstermez sadece siyahtan doğar mı ? Bana sorarsan aşkın rengi mavi değil siyah olmalı aşkın ötesi siyah sen de siyahsın tanıştığım ilk anda bile hep karanlıksın pırıltı..."
" Bazı dağların türküsüne göklerde eşlik eder . Yağmurun sesi bulutların es'i güneş ile
Yusef Masadow kaleme aldığı şiir tadında bir eser okudum. İnanın her cümlesini sizinle paylaşmak istedim. Defalarca okuduğum cümleler paragraflar...
" Deniz kiminse kıyısına vuran taşlar da o yazılı olan hüküm de O'na aittir. Bilirsin ki taşlar kadere ve onu yazan kudret alemini işaret ve şahitlik eder . Denizin köpükleri deli başıboş bırakılmışken boşuna yaşamak hiç mümkün müdür ? Kalpleri aşk mühür vuran da o vuslatın harflerini ayıran da o kelamı yaratan kelami nasipsiz kılmaz yan yana dizilen cümlesinden bulut edecek harflerin elbet bir zamanı vardır hal böyle iken bu acele niye bu sabırsızlık kimedir..."
" Niyetime cümlesine tutunamayan harfler ektim hasat zamanını beklemedeyim güneşimin olgunlaştırdığı göz yağmurları ile beslediğim kelimelerle sesleneceğim sana..."
"Aşk vurgun bir sende ızdıraba sürgün imiş toprağına düştüm düşeli gün görmedim ben gönül bahçemde çer çöpü yok endazesi yok . Bahar saklandıkça katresinde erir sevdanın karı su bulunur hüzünlü. Ah ıstırabım ecelsiz misin beşiğinde gayri kalem fersiz kalır gözlerini gözler gözlerim ah ki sözlerim özüme ateş düşer. Düştükçe özlerim aşık olurum yeniden sağımda ahiret solumda dünya yanar olduğu gibi olduğun gibi aşık olurum yeniden..."
" Uyandığını sandığın anların uykusundaysan hala gözlerinden Irak rüyalar gördüğünde oluyorsa tabiri iki dünya arasındadır..."
"Bilmeye kalkma her şeyi anlamaya çalışma bırak mücadele etmeyi anı yaşa..."
" Geceleri sevdim siyaha sevdim bir de seni hiçbir renk nuru göstermez sadece siyahtan doğar mı ? Bana sorarsan aşkın rengi mavi değil siyah olmalı aşkın ötesi siyah sen de siyahsın tanıştığım ilk anda bile hep karanlıksın pırıltı..."
" Bazı dağların türküsüne göklerde eşlik eder . Yağmurun sesi bulutların es'i güneş ile
Vurulduk Ey Halkım Unutma BiziTarih ve Siyaset
"biz unutkan bir ulusuz. olanları bitenleri çabuk unuturuz. bugün yarın kanlı olaylar için yas tutarız, sonra, daha önceki olaylar gibi bu son kanlı olay da unutulur." Demiş Uğur Mumcu
___
umag'ın unutmayalım unutturmayalım sloganıyla birlikte düşünceleri faili meçhul cinayetlerde katledilenleri anarken hatırlattığı dize ve kitabın adıdır bu. Uğur'un sesleniş'inin bir dizesidir. isimsiz kahramanlara yönelik mükemmel cümle.
ne yazık ki çıkar beklemeden canlarını verenlere karşılık ceplerini dolduran kişileri sevdik ülkem insanları olarak, hep unuttuk bizim daha iyi olmamız için çaba gösterenleri. öyle unuttuk ki uğur mumcu'yu bile savunamaz hale geldik, suikastını sulandıranlara karşılık tek laf edemedik, sustuk çünkü bir şey bilmiyorduk. abdi ipekçi'yi spor salonu, uğur mumcu'yu da sokak ismi olarak düşündük hep. onlar vuruldu, biz onları unuttuk, suikastlarını unuttuk, katillerini unuttuk, kısacası layık olamadık.
halk tarafından vurulunca hatırlanmak, tüm diğer kurşunları ekarte ediyor, en çok acıyı veren ve yaralayan olarak bitiriyor bu kendini imha eden savaşı.
ne demeli, ölmesek, vurulmasak, ne demeli? "ölmedik ama yaşamıyoruz da, ey halkım hatırla bizi" mi?
*Sesleniş
dağ gibi, kara yağız birer delikanlıydık. babamız, sırtında yük taşıyarak getirirdi aşımızı, ekmeğimizi. arabalar şırıl şırıl ışıklarıyla caddelerden geçerken bizler bir mum ışığında bitirdik kitaplarımızı. kendimiz gibi yaşayan binlerce yoksulun yüreğini yüreğimizde yaşayarak katıldık o büyük kavgaya. ecelsiz öldürüldük. dövüldük, vurulduk, asıldık,
vurulduk ey halkım, unutma bizi!
yoksulluğun bükemediği bileklerimize çelik kelepçeler takıldı. işkence hücrelerinde sabahladık kaç kez. isteseydik, diplomalarımızı, mor binlikler getiren senetler gibi kullanırdık. mimardık, mühendistik,
Nivîskar Güney Aslan de wî pirtûkê xwe ya ku bi navê "33 GULE, dîroka di şînê de" hatîya wergerandina Kurdi de behsa 33 hêvî, 33 evîn, 33 mirovên ku bi deste leşkerên hatina kûştin dike. Wek Ahmet Arîf digo:
Ez hatime kuştin
Xewnen min, ji şevan tarîtir
Kesek napirse halê min
Canê min distînin bêecel
Nikarim di kitêban de bi cih bikim
Paşayêkî ferman (şifre) daye
Ez hatime kuştin, bêpirs, bêderaz
Yazar Güney Aslan'ın Kürtçe'ye çevrilen "33 Kurşun, Yas Tutan Tarih" isimli bu kitabında askerler tarafından sorgusuz sualsiz öldürülen 33 umuttan, 33 aşktan, 33 insandan bahsetmekte bize. Ahmet Arif'in de dediği gibi:
Vurulmuşum
Düşüm, gecelerden kara
Bir hayra yoranım çıkmaz
Canım alırlar ecelsiz
Canım alırlar ecelsiz
Sığdıramam kitaplara
Şifre buyurmuş bir paşa
Vurulmuşum hiç sorgusuz, yargısız
