Eda
@edazkn
112 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Dünyanın bütün pencerelerini açıp bağırmıştım bir gün, hatırlar mısın: bu dünyada ölümden büyük zaman, ölümden büyük günah yok! Sonra çaresizce susmuştum: insan yaşıyorken özgürdür, insan yaşıyorken özgürdür.
Dünya, insanlardan yapılmış bir yalnızlık da bunu anlamak için akşam ve yağmur gerekiyordu.
Ben o gün orada öğrendim,çocukluğu olmayanın büyüklüğü de olmazmış.
Evet, yaralayan ölene dek yaralanmıştır, bunu da yüz yıl sonra öğreniyoruz. Yazık, dünyanın ortasında elindeki özür cümlesiyle kalakalan yoldaşımıza, yazık, kendine bile sevmeyi bilmeyen bize…
Mazlumun acısını zaman bir yaşama gücüne dönüştürür de, zalimin kötülüğü ölümden sonra da sürer gidermiş.