O zamanlar bilmiyordum. Birini tekrar düzelemeyecek kadar kötü kırabileceğimi. İnsan, sadece var olarak diğer bir insanda dönüşü olmayan yaralar açabiliyordu.
Keşke size gösterebileceğim başka bir yüzüm olsa, huzurlarınıza çıkarabileceğim başka bir çehrem. Bundan mesela on iki, on dört yıl önce sahip olduğum yüzü size takdim etmek isterdim. Ama o yüz gitti. Artık mevcut değil. Birçok başka şey gibi... Sahip olduğum tek çehre işte bu. Hayli yıpranmaya ve aşınmaya maruz kalmış maşrapa gibi bir surat.