"Sevmek yaşamaktır. Böceklerden kehkeşanlara kadar uzayan bir
sevgi… Bütün kâinatı ve kâinattan daha büyük bir yaratıcıyı
sevmek, hem de ruhun ölmezliğine inanarak. Yani ebediyet
ölçüsünde bir sevgi. Dinsizlerin ölümü, insanı tahammül edilmez bir
yalnızlığa sürüklemekten başka neye yarar?"
"Ah! Azizim, yalnız, tanrısız ve efendisiz kimse için günlerin yükü korkunçtur. O halde insanın kendine bir efendi seçmesi gerektir, Tanrı artık moda olmadığına göre."
"Aynı nedenlerden ötürü yeni yetme gençler ilk metresleriyle metafizik kaygıyı yitirir ve bürokratikleştirilmiş birer fuhuş olan bazı evlilikler aynı zamanda cüretkârlığın ve buluşun tekdüze cenaze arabaları haline gelir."