Biz kendimizi insanda tanırız. İnsan ilişkileri içimizdekileri dışarı çıkarır. İyi yönlerimiz de hatalarımız, kusurlarımız, eksik gediklerimiz de ancak bir ilişki içinde belirir.
Bir evimiz var, bir çocuğumuz kadınım!
İşimiz de var, senin ve benim,
güneşimiz, yağmurumuz var ve rüzgâr.
Tek bir şeyimiz eksik,
kuşlar kadar özgür olabilmek için: O da zaman.
RICHARD DEHMEL, İŞÇİ
"...insan bizzat bilgiye dahi zulüm etme-melidir, ona dahi adaletsiz davranmamalıdır, yani onun faydasının sınırlarını bilmeli ve bu sınırları ne aşmalı ne de ondan eksik kalmalıdır. İnsanın kendi nefsine faydasına göre bu bilginin öncelik sıralamasını bilmesi; nereye kadar gidileceğini, neyin elde edilebileceğini ve neyin de edilemeyeceğini bilmesi; doğru bilginin, tahminin ve teorinin ne olduğunu bilmesi demektir. Bilenle ilişkili olarak da adalet, bilginin her bölümünün, bilinenin bilende bir uyum ve âhenk sağlayacağı bir biçimde doğru yerine yerleştirilmesidir. Hangi bilginin nereye ve nasıl yerleştirileceğini bilmeye de Hikmet denir."