İnsana en çok şiir yakışıyor,
Sonra yeryüzüne yağmur,
Gökyüzüne mavi...
Ve en çok insana vefa yakışıyor,
Yüreğe sevda,
Gözlere haya...
Ve en çok yaşamak yakışıyor,
İnsanca, sevdaca, duruca
Belki yine gelirim, Ahmet Telli
Ve yanılmıyorsam yalnız insanların,
Kahvaltı edip ağladıkları pazar sabahları yokmuş o zaman.
Mesela o zamanlar
Mutsuz olduğunda insanlar,
Yok olurmuş bazı dakikalar…
Ah'lar Ağacı, Didem Madak
Samimilik demiyorlar mı, büyük bir söz ettiklerini, her işi ta kökünden çözümleyiverdiklerini sanıyorlar. Samimi olmak kolaymış gibi. Öyle ya, aklınıza geleni, daha doğrusu ağzınıza geleni söyleyi söyleyiverirsiniz, olur biter. İçinizden öyle doğ. muş. Ya sizin içinizden saçmasapan şeyler doğuyorsa, karşınız-dakinin onurunu kıracak sözler söylemek doğuyorsa, samimi-dir diye onları da mı beğenecek, onları da mı alkışlıyacağız?
İkide bir samimiliği öne sürmek, kendini beğenmişlere ver-gidir....
Toplum hayatında kişiler biribirlerinden samimilik bekle-mezler, terbiye beklerler, nezaket beklerler, birtakım kurallara uyulmasını isterler. Mürailik edeceksiniz, düşünmediğinizi, inanmadığınızı söyliyeceksiniz demiyorum, ama aklınıza gele ni şöyle iyice bir tartmadan söylemeğe hakkınız yoktur. Yeryü zünde bir başınıza değilsiniz, başkalarının zevkini, hatırını da gözetmeniz gerektir.