Yenilgi GünlüğüŞiir
Pazartesi
benim adımı bağışla...
"sabah uyandırıldığında pazartesiydi
bunu iyice bildi, ağzı çirişli
yersiz, ürkek, yeni yaratılmış gibi
coşkun bir göke uyumsuz ama kararlı
durmaya, direnmeye, aşk olmaya sanki
elleri ve beyni hemen çalışkan kesildi
sonra birden bir ışık bir ışık bir ışık
hazır bir biçimlenmeyi aldı geldi
çünkü -anlar gibiydim- biraz yenildi
hemen bir coşkuya gidiverir alışkanlığı
oturur tıraş olur, ekmek kızartıp yer
kolunda sonsuz bir güç, elinde hüner
olağan sanıverir doyumsuz karanlığı
inanırım böyle başlar bütün pazartesiler
yenilmenin tohumunu taşır her pazartesi
çünkü yoktur dağların ve yaratılışın öncesi
insan uzatır ellerini bir perdeyi çeker
ve pazarsızlık kişiyi şaşkın eder
siner buğular gibi düşüncemize
her şeyin en haklısı en incesi
beklemek bir tepenin mutluluğunu
bir acının yakıp geçmesini beklemek.."
Ne söylenebilir ki bir anı bile değilim artık..
ne söylenebilir! tam çağıydı, olağandık,
sabahlarda süzgündük, ancak akşamlarda vardık
herkes bir yüzdü, bir yanılmadan, toplandılar
orada biz de vardık.
ne söylenebilir! her şey düzeliyor sandık,
odalarda çok geniş alanlarda dardık
hiçbir şeye yeterince inanılmadan, toplandılar
orada biz de vardık.
ne söylenebilir! tam çağıydı, belli aldandık,
otlarla yeşerdik, güllerle sarardık,
bir uykudan doyarak uyanılmadan, toplandılar
orada biz de vardık.
ben sokakları severim, deniz boyunda
her şey bir eskidir, ellerim acır onları taşımaktan
ben sözümona sokakları severim deniz boyunda
... bir genelgeyim, gündüzüm ve gecem bir
bir anı bile değilim eski olmaktan.
gücüm tazelenmedi, suratım eski, yırtık,
her şeyleri bıraktım, geniş kıyılara dadandım,
aşk diye geceleri çözümledim, aldandım,
hep tozları silkeledim üstümden, hep
bir pantalon için dört kere şehre indim
bayramlara hazırlandım, sadece hazırlandım.
ne söylenebilir! tam çağıydı, oyalandık
suyun, ateşin, havanın toprağın çalışkanlığına daldık.
Reklam
Temur & Biran Nuh & RozelinFantastik Aşk
Avuçlarında sakladığı çıkış oltanın ucundaki yemdi.
○ bir avcıydı ve biliyordum, niyeti karnımı doyurmak değil, beni mideye indirmekti.
"Bir yığın adamla değil, bir orduyla geldiğini düşün."
Biran, sessizce gülümsedi. Ve karşında tek başıma olduğumu düşün. Yine de onu sana vereceğimi mi düşünüyorsun?
Ellerim garip bir güdüyle karnımı sararken, az sonra burada dökülecek kanların kokusunu alabiliyordum. Islak kirpiklerimi ona çevirdim, Biran'a.
Silahını sıkan iri parmakları morarmıştı. Bir yığın adamın karşısında bir avuçtu.
Yine de bana, "Gel," dedi. "Sınavı da ispatı da siktir et. Yalnızca, bana gel."
ve artık çirkinim
uykularımda örümcekler üreyor şimdi
gelmiş geçmiş bütün gölgeleri denedim
ellerim hala pençe gibi
Dilediği zaman ellerim ellerini
Paylaşalım seninle bütün geceleri
Sabahları, akşamüzerilerini
Görülmemişi görelim
Tadılmamışı tadalım
Şarkılar söyleyelim kimsenin bilmediği
Reklam
Reklam