“Belki yastayım…belki elli yıl boyunca birbirimize aşık kalacağız… belki ben aşık olacağım, o vazgeçecek… bilmiyorum…henüz acemi o…ama bildiğim bir şey var, ben vazgeçmeyeceğim…denemeye değer…”
🎥🎬 Landman
Üstadın Barla'daki ikametgâhı, iki odadan ibaret bir evdir. Esasen müstakil bir evi ve yeryüzünde taht-ı tasarruf ve temellükünde bir karış yeri dahi yoktur. Barla'da sekiz sene müddetle ikamet ettiği ev, üç yüz elli milyon ehl-i İslâmın merkezi hükmünde ilk dershane-i Nuriyesidir. Bu dershane-i Nuriyenin altında, daimî akan bir çeşme vardır. Ve önünde, dershane-i Nuriyeye bitişik çok kalın ve üç sütun halinde semaya yükselen gayet muhteşem bir çınar ağacı vardır. Çınar ağacının dalları arasında bir kulübecik yapılmıştır. Burası, Hazret-i Üstad'ın bahar ve yaz mevsimlerindeki istirahatı ve vazife-i tefekküriye ve ubudiyeti için en münasib bir menzildir.
Üstad'ın sıddık hizmetkârları, talebeleri ve Barla ahalisi diyorlar ki: "Üstadı, geceleri, dershane-i Nuriyenin önündeki bir şecere-i mübareke olan çınar ağacının dalları arasında bulunan kulübecikte sabahlara kadar tesbihat ile, ezkâr ile terennüm eder görürdük. Hele bahar ve yaz mevsimlerinde bu muhteşem ağacın binlerce dalları arasında şevk u cezbe içinde uçuşan kuşlar arasında Üstad'ın böyle sabahlara kadar çalışmasını görürdük de; ne zaman uyur, ne zaman kalkar bilemezdik."
( 
Tarihçe-i Hayat 166.sh - Risale-i Nur)
Bediüzzaman Said Nursî
Tarihçe-i Hayat 166.sh - Risale-i Nur)
Bediüzzaman Said NursîReklam
"Şüphesiz nefis kötülüğü emredicidir." Yûsuf Sûresi'nin elli üçüncü âyeti, Hz. Yûsuf Aleyhisselâm'ın diliyle bize en sinsi düşmanı tanıtır: Nefsi Emmare. Bu düşman dışarıda değildir, kapıyı kilitlesen giremezdi; göğsünün içinde, kalbinin damarlarında, her nefesinin altında saklıdır. İmam Gazali Hazretleri İhyâ'da gazap bahsini açarken kulu titreten bir tarif yapar: Öfke bir ateştir; tutuştuğunda akıl çıkar, edep çıkar, iman bile uykuya dalar, geriye sadece o ateşin görünmez sahibi kalır Nefsi Emmare.
youtu.be/7Oh7EHFZ-Xs?si=...
İnsan birikmeden ibaret
Hayat, seçeneklerin çokluğundan dolayı çok yorucu hale gelebiliyor. Seçenekler, henüz var olmayan şeyler olduğu halde, farkına varmadan onları kendimize yük ederiz. Bu yükler yeri geliyor insanı hasta ediyor, perişan ediyor; anı yaşamaktan alıkoyuyor. İnsan, geçmişin yorgunluğu ile geleceğin belirsizliğini sırtlanıp anı yaşamaya çalışıyor. Kulağa bile çok gereksiz bir ağırlık oluşturuyor bu cümle...
Hep gönlümüzce olacak diye bir şey yok. Gönlümüzdeki hayır mıdır bilmeden ısrar etmemek gerek. Bazen kalp kırıklığıyla, bazen de büyük bir veda gerektirecek kararlar almak zorunda kalabiliriz. Bu ihtimal hep var. İsterken, kimden istediğimizin farkında olarak istemeliyiz. İsteklerimizi sunduğumuz, bizi bizden iyi bilen, hayrı ve şerri tayin eden Yüce Mevla'mızdır. Ondan hayrı tayin etmesini istemeliyiz. Kula bazen kendi istekleri hayır gibi görünür ve bunda ısrar eder. Gerçekte öyle olabilir de olmayabilir de. Her şeyin yüzde elli ihtimali ile hareket etmek ve bu şekilde dua etmek gerekir. İhtimaller henüz yaşanmadı ve yaşanmayan şeylerin yükünü taşımak insanı bedenen de ruhen de yıpratır, yaşlandırır.
Mutluluk bu dünyada pek mümkün değil. Bir dakika önce gülerken bir dakika sonra ağlar duruma düşebiliriz. "Mutluluk aslanın ağzında", biz huzurlu
olmaya bakalım. Huzuru verecek olan da belli.
Allah'ım; gönderdiğin her hayra, hissettirdiğin her güzel duyguya, vefaya ve daima kaderimiz için hayrı tayin edişine muhtacım. Bana ve sevdiklerime hayrı tayin et Rabbim. Ve bizi bundan mutmain kıl...
Reklam
Reklam