endless
@endlesse
"bir şeyleri yaşamışsan, gerçekten yaşamışsan, onları yitiremezsin artık- istesen bile: istemesen bile; yaşar artık onlar…" Oruç Aruoba
50 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Yaşamında bir şey patlasa, etkisi nereye kadar varabilir ki ancak senin yaşam alanın içinde
yayılabilir titreşimleri : 'dışarı' çıkamaz ki...
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"Sadece denedim. Yeteneğim olup olmadığı konusunda endişelenmek yerine kendimi yazmaya adadım. Bir kereliğine de olsa böyle yaşamak istemiştim çünkü."
Korkma Ben Burdayım :)·202 syf.·Edebiyat
8/10
2025 45. kitabı
Bazı yazarların eserlerini okuduktan sonra insanın üzerine çöken bir ağırlık hissi oluyor. Başından aşağı boca edilmiş bir kova su ama bu su soğuk desem değil, sıcak desem hiç değil.. Su ağırlık hissi verir mi? Islanırsın ve üzerindekiler ağırlaşır, olsa olsa odur o ağırlık hissi. Başka ne olacak? Öyle değil mi ama? Üzerin kuruyana kadar beklersen üşütürsün, gidip üzerini değiştirsen kurulanır hafiflersin. Ama bekliyorsun, niye? Anlamaya çalışıyorsun bu ağırlık neyin nesidir..
Neyse, okurunun sana seslendiği gibi sesleneyim: Oğuzcuğum, bi ara en son vücudundaki tüm hücreler de dile gelecek diye bekledim. Bana kalırsa konuşturmadığın tek bir hücren kalmadı ya neyse. İlk hikayende sakin ve kısa cümlelerinle aldın beyaz bir manto ile gezdirdin önce, yavaş bir yürüyüşe çıktık. Sonra yokuşu tırmanmaya başladık, fazlaca yorucu oldu, nefesim kesildi ama yokuş tırmanırken derinlerde mahzen gibi bir yere indirdin, ne olduğunu anlamadım, çatı katına çıkmıştık en son, yerin altında mahzen de neydi. Neyse sonra gördüm ki sayısız dehlizlerden oluşan bir yerdeyim, aniden bir akıntı geldi, sürükledi beni, dehlizlerin duvarlarına çarpa çarpa sürükledin, korkuyu hiç de bekletmedin, yoruldum sürüklenirken. Ben o haldeyken neler anlattın öyle kendinle ilgili, acımı azaltmadı ki.. Ne zaman bitecek bu sürüklenme diye düşünürken, suyun yüzüne çıkardın nihayetinde.. Duruldu su, sakindi yüzey.. Yüzdürdün çıkardın kıyıya.. Son iki tane hikaye anlattın orda, güneşin altında üzerim kuruyana kadar.. Nereye gideceğimizi bilemedik, nerdeydik?.. Derdini dinleyebildim o an, üzerim kuruyana kadar döktün içini sakin sakin.. Akıntıda anlattıklarını anca duyabildim, anca sindirdim.. Neredeyiz bilmiyordum o an, senin de bilmediğin gibi.. Ama demiştin sen hep olduğun yerdeydin.. Peki biz neredeydik ey
Belirsizlik bir ölçüde umudu barındırır.
Etrafta değişen hiçbir şey yoktu sanki, fakat ben çok değiştim.
