Melih Erdal
@erdalmelih
6 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Ortaçağ'dan kalma bir şatoʻnun alnına düşen,
Ve sebepsiz gülüşen papatyalar gibi yalnızım;
Ne gecem belli artık ne de gündüzüm,
Kendi yüzümden başka yüzler taşımaya başladım,
Bir çınar'ın eskimeyen yüzüne asılı kalsın yüzüm
Reklam
“İstediğin kadar güzel resim yap... Anlayan, kıymetini bilen olmadıktan sonra...”
İşte böyle, göz açıp kapamadan yok oluyor.
Parıldayan ne varsa yaşamda,
Gülünü kopardıktan sonra onu canlandıramam bir daha ,
Solup gider,fidanın üzerindeyken koklamalıyım onu
Reklam