Hakanlardan çıktıktan sonra Güzelayla Apartmanı’na uzandım. Giriş katındaki dört numaralı daireden her zamanki gibi, gitarlardan çok makineli tüfekler tarafından üretilmişe benzer, bangır bangır bir müzik sesi yükseliyordu. Buranın kiracıları, uzun saçlı, küpeli ve kendilerini Erkin ve Koray ismiyle tanıtan iki delikanlıydı. Hesapta iki kişilerdi, ama evde her zaman, annemin deyimiyle “ne idüğü belirsiz, kızlı erkekli bir sürü zibidi” kalırdı. Komşularıyla sürekli çatışma halindeydi tipler. Şikâyetleri görünürde gürültüydü ama bana sorarsanız asıl dertleri bu gençlerin hayattan zevk aldığını düşünmeleriydi. Bence çok yanılıyorlardı. Bu Erkin ile Koray’ı çok gözlemiştim, sokakta yürürlerken, bakkalda kola içerlerken falan. Sürekli bir şeyler konuşur ve neredeyse her sözcüğün ardından bir kahkaha patlatırlardı; çoğunlukla da kendi ağızlarından çıkanlara. Birbirlerini ya da herhangi bir başka şeyi gerçekten anlamaya çalıştıklarını zannetmiyorum. Sadece salak salak gülüyorlardı. Kendilerini hep dışarıda bıraktıklarıyla tanımlayan insanlar böyledir. Bir tür uyuşturucu, alttan alta hep var olan sessizliği işitmelerini önleyen bir tür gürültüdür kahkaha onlar için. Gülmek, hayatla yüzleşmekten korur onları. Diyeceğim, kafası karışık, kayıp tiplerdi işte. Açıkçası hiç umudum yoktu bunlardan. Birkaç yıl ota boka gülüp ne kadar farklı olduklarını düşünecekler, sonra da “aslında” ne kadar farklı olduklarına inanmayı sürdürerek sefil bir orta sınıf hayatına adım atacaklardı.
Gelsin ordan bir Erkin KORAY'dan FeSuphanAllah :D
"Yanılıyorsun. Hükümet hırsızlara karşı zannettiğin kadar şefkatsiz değil. Çünkü hırsızlık yaparken yakalananların ve daha yakalanacakların hepsini hapse gönderseler Zeynep Hanım Konağı'nın, eski maliye ve harbiye bakanlık binalarının, Babıâli'nin pencerelerini demir parmaklıklarla güçlendirip hepsini hapishane şubesi yapmak icap eder."
"Baba" şarkı önerilerinizi istirham ediyorum :)
"Sev demem, sev demem, sen de benim gibi sev diyemem" şarkısıyla Büyük Orhan Gencebay, hiç de bişey demeden her şeyi anlatıyo... Hele o şarkının "Nerelerdeydin ey sevgilim, seni kader mi sakladı" kısmı ne güzeldir... (Aynı kalender uyarısı Erkin Koray'ın 'Yanma Arkadaş'ında da var, demek ki öyle ha demeynen 'Baba' olunmuyo.)
Sayfa 186
örneğin barış manço'nun Kol Düğmeleri
ajda pekkan'dan İlk Aşkım, erkin koray'dan Anma Arkadaş
ve Beyaz Kelebekler'den bütün aşklar tatlı başlar
bütün hoşlandığınız plaklar biten aşkla çizilmiştir
Erkin Koray - Sevince dinlemeye gidiyorum.Alıntı
İnsan sevince işte böyle sevmeli
Fedakarca ve arı duru..
"Örneğin Barış Manço'nun Kol Düğmeleri
Ajda Pekkan'dan İlk Aşkım, Erkin Koray'dan Anma Arkadaş
Ve Beyaz Kelebekler'den Bütün Aşklar Tatlı Başlar
Bütün hoşlandığınız plaklar biten aşkla çizilmiştir."