Zorbalıktan nefret ederim. Düşüncenin gücü zorbalık gibi haysiyet kırıcı değildir. Çünkü düşünce, bir tek insanın değil, bütün insanlığın malıdır. İnsanlar arasındaki birliğe, ortaklığa düşünce yolundan varılacağına inanmak, bundan ötürü hiç de yanlış olmaz. Yeter ki, bu gücü kullanırken bencilliğe düşülmesin, kişisel çıkarlar ardında koşulmasın. Bencillik, kişisel çıkarlar ardında yürütülen düşünceye ben düşünce diyemem. Saf düşüncenin özü, bütün insanlığı kavrayıcıdır.
" içerde insanın kafası başka türlü işliyor. sen bugün bunu iyice anladın. yalnız benden mi ? hayır.. kendinden de.. çünkü sen de bugün , yarım saat sonra içerden biri oldun çıktın, ona göre düşünmeye başladın.. içerde buluştuk seninle. sonra ben seni burada bırakıp kaçtım, gittim.."