Mesajları silmek garip bir şey.
İnsan birini hayatından çıkarırken bu kadar zorlanmıyor bazen. Ama iş o konuşmayı silmeye gelince duruyor. Çünkü insan biliyor; o sohbet gidince bazı geceler de gidecek. Bir zamanlar ekranına düşünce heyecanlandığın o isim artık sıradan birine dönüşecek.
Bir insanla etkileşim kurduğun zaman iki seçeneğin var, ya o insanı "olduğu gibi kabul edebilirsin" veya "olduğu gibi kabul etmeyebilirsin."
Örneğin taşla ilişkinde ya taşı "olduğu gibi kabul edersin" ve böylece taşın sert olduğunu anlarsın ve ayağını taşa vurmamaya özen gösterirsin ya da taşı "olduğu gibi kabul etmezsin" ve sert taşa ayağını vurup da ayağın acıdığında avazın çıktığı kadar bağırır ve taşa küfredersin.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Aile yaşamı, bize ilk duygusal dersleri veren okuldur; yakın ilişkilerin bu potasında, kendimizi nasıl göreceğimizi ve başkalarının bizim hislerimize ne şekilde tepki vereceğini; bu hisler hakkında nasıl düşünmemiz gerektiğini ve tepki verirken ne gibi seçeneklerimiz olduğunu;
umutları ve korkuları nasıl okuyup ifade edeceğimizi öğreniriz. Bu duygusal dersler sadece anne-babanın çocuklarına doğrudan söy ledikleri ve yaptıklarıyla değil, kendi hislerini idare edişleriyle ve aralarındaki etkileşim modeliyle de verilir. Bazı anne-babalar üstün yetenekli duygusal öğretmenlerdir, bazıları ise gaddardır.
Teşekkürler
yalnız insanlar sosyal mükemmeliyetçilik gösterme eğilimindedirler, dolayısıyla sosyal etkileşim söz konusu olduğunda hem kendilerinden hem de başkalarından daha talepkar görünürler.
İnsan, çevresiyle etkileşim halinde olan bir varlıktı. Sözcükler sadece insanlar arasında kullanıldığında anlam kazanıyordu. Ve hayatın anlamı ya da fazileti, kurduğumuz ilişkilerin derinliğiyle yakından bağlantılıydı.
Sayfa 49
Çocuk, kendi benlik bilincini kaybetmeye başlarsa bu bir kendine İhanet eylemidir. Bu süreç, çocuğun anne babanın duygularını artık dolaysız olarak algılayamaması ve bunun yerine, onların kendilerini nasıl gördüklerine bağlı olarak kendini yönlendirmesi ile başlar. Anne babanın iktidar gereksinimlerine böyle bir "uzlaşma" çocuğun ruhsal yapısında bir yarılmaya yol açar. Bu, çocuğun iç dünyasına dış dünya ile etkileşiminden kopartır. Böylece edimler ve nedenler arasındaki bağ ve etkileşim kaybolur. Kendisine boyun eğdiren iktidarda pay sahibi olabilmek için çocukta, kendi eyleminin sorumluluğunu duymanın yerini tabi olma ve uzlaşma alır. Kişi, kendi içiyle olan ilgisini yitirdiyse artık ancak çarpıtılmış bir kendiliğe; dış Dış dünyanın hoşuna gidecek belli davranış ve duygu durumlarına uygun bir görüntüye yaslanabilir. Böyle bir görüntüyü ayakta tutma ihtiyacı; elki de baskısı, kişinin kendi algılayışı, kendi duygusu ve duyardaşlığı olabilecek her şeyi hükmü altına alır. Kendi içinde köklenememesi, yıkıcı ve kötücül davranışlara yol açar.
