Rind'in ve Zâhid'in Halleri
Edebiyatımızda Rind ile Zâhid arasındaki zıtlık; şairlerin Zâhid’i riyakârlıkla itham edip Rind’i övmeleri oldukça yaygın bir durumdur. Nitekim bir şeyhülislam olan Şeyhülislam Yahya Efendi
Martın Eden·496 syf.·
9/10
2026 9. kitabı
İLK KİTAP HAKKINDA SONRA KONUSU HAKKINDA BİR PARAGRAF OLDUĞUNU BELİRTMEK İSTERİM.
Kitabı genel olarak beğendim hatta net beğendim. Beğenmediğimi iddia ettiğim kısım hayatın gerçekleri karşısında farkındalığın acı gerçeklerle ortaya çıkması.
Gayet akıcı bir dille yazıldığını insanı meraklandıran sürekleyici bir konu olduğu görüşündeyim. İnsanın okuması gerektiğini düşünüyorum, ki bazı şeyler uğruna haddinden fazla kendinden ödün vererek çalışmayı bıraksın..!
Martin'in bir kız için yaşadığı değişimi anlatıyor, sahte bir yaşamı.
Evet bir yandan birçok yönden geliştiğini gösteriyor ama geliştiği bu yolda para kazanma gibi ve birilerini bu yolda mutlu etme gibi bir çabası varken hayatı yaşamaktan zevk alan bir adamken yanlış anlaşılma üzerine herkesin ondan nefret etmesinin bir süre ardından sahte bir saygınlık kazandığı yalanlanamaz. Bu saygınlık karşında aslında kendisinin hiç değişmediği sadece tüm bu çabalarının sonunda bir sonuç verip yüksek mevlada zengin olduğunu anladığı an gitmek isteyip bir teknede bir şiiri okurken gerçek bir mutluluğu bulduğu iddia ederek kendini okyanusun derinliklerine atmaktadır.
Puan vermedi·65 syf.·
2026 11. kitabı
"ecza tutmayan yerlerime karanfil süren de kim"
(s. 41)
___________________
Evvelâ söylemem gerekir ki bu kitap benden çok çekti. İş yerine götürüp getirdim sürekli ama baştan sona
Sanatçının kendi yarattığı dünyayı yok etme hakkı var mıdır?Felsefe
Kafka veremden ölüm döşeğinde yatarken en yakın arkadaşından yazdığı her şeyi yakmasını istemişti. Bu onun son vasiyetiydi ama arkadaşı ihanet etti. Bütün yazdıkları ölümünden sonra basıldı. Bu
Peki burada acı neden yok? Manzarayı sadece bir resmin taslağı olarak görüyor, şiir serisi gibi okuyorum. Resmi veya şiiri böyle gördüğüm için toprak sahibi olup onu ıslah etme ya da tren yolu yapıp kazanç elde etme isteğim de yok. Yine de bu manzara... Dişinin kovuğuna yetmeyen, maaşını artırmaya yaramayan bu manzara, sadece manzara olarak kalbimi neşelendirmeye devam ettiği sürece sorunlar ve endişeler beraberinde gelmez diye tahmin ediyorum. Doğanın gücü bizim için bundan dolayı kıymetlidir. Yaradılışımızda bulunan sorunları ve hüzünleri bir anda iyileştiren, özümüze dönerek şiir yazmamıza vesile olan şey doğadır.
Aşk, aileye saygı gibi kavramlar güzel, sadakat ve vatanseverlik gibi kavramlar ise muhteşem olsa gerek. Ama işin içine insanın kendisi girdiğinde, kendinizi durumun karmaşık iyi ve kötü yanlarının girdabında bulursunuz, durumun, şiirin uzandığı yerleri algılayamaz, güzel şeyleri de muhteşem şeyleri de göremez hâle gelirsiniz. Sezebilmek için kendinizi bunu anlayabilecek üçüncü bir kişinin yerine koymak zorunda kalırsınız. Üçüncü kişinin gözünden bakınca tiyatro oyunları ilgi çekici, romanlar zevkli hâle gelir. Oyun izlemekten, roman okumaktan zevk alan insanlar kendi menfaatlerini rafa kaldırırlar ve izledikleri, okudukları süre zarfında şair olurlar.
Khaled Hosseini’nin Bin Muhteşem Güneş adlı eseri, bir coğrafyanın acılarını boğaza oturan bir yumruk ağırlığıyla hissettiren, oldukça sarsıcı ve gerçekçi bir romandır. Savaşın, baskı rejiminin ve kadına yönelik şiddetin yıkıcı etkilerini anlatan kitap, insanlık dışı olayların bir toplumun ruhunu nasıl zedelediğini gözler önüne seriyor. Yazarın, şiddet döngüsünün yüzyıllar boyu nasıl yeniden yeşerdiğini işlemesi, okuyucuyu hem öfkelendiriyor hem de derin bir hüzne sürüklüyor. Kitabın isminin dayandığı Saib-i Tebrizi’nin şiiri ise, Kabil’in tozlu sokaklarında saklı kalmış o "bin muhteşem güneşin", yani kadınların umut dolu ışığını temsil ediyor. Meryem ve Leyla, bu karanlık coğrafyada acı çekseler de dimdik durmayı başaran, çevresini aydınlatan o sembolik güneşlerin en somut örnekleridir. Özellikle Meryem, pasif bir kurban olmanın çok ötesinde, kendi sessizliğiyle bir devrim yaratan, iradesiyle hayranlık uyandıran muazzam bir karakter olarak kurgulanmış. Kitap boyunca yaşananlar, insanın elinde olmayan bir çaresizlikle kendi ülkesi için dua etme hissini tetikliyor. Hosseini, hem şiirsel bir dille hem de vicdanı sızlatan olaylarla ördüğü hikâyesinde, toplumsal baskının insanı nasıl bir silah gibi kullandığını başarılı bir şekilde işliyor. Duygulara hakim olmanın zor olduğu bu eser, edebiyatın hayata tuttuğu en acı ama en gerçekçi aynalardan biridir. Sonuç olarak bu roman, "görünmeyen ama ışık saçan" kadınların hikâyesini unutulmaz bir sarsıntıyla okurun zihnine ve kalbine kazıyor.
