Loc’hlaith
@falka
Hayata bakış açınızın değişmesini istiyorsanız bu kitabı okuyun.
Loc’hlaith
@falka
·Artık kimsenin böyle bir aşkı yok mu? Zırhı olmayan, duvarları olmayan, acısız kimse yok mu? Aşk uğruna ölmeye hazır kimse yok mu?
Yeni bir Paullina Simons kitabı, yeni bir dram, yeni gülümseler ve bolca sinir krizi... Spoilersız yorum.
Öncelikle şunu söylemem gerek, kitap yazarın en sürükleyici kitaplarından biri. Limon Çiçeği beni sıkmıştı bir parça ve rahatsız etmişti ancak bu kitap... Yazar kurgu konusunda kendini aşmış.
Üç hastalık, iki dava olmak üzere aynı noktada buluşan beş olay akışıyla gidiyordu kitap. Lily’nin durumu ve Amy’nin kaybı merkezdeydi ve eş zamanlı ilerledi.
AİLE KISMI: Paullina Simons denince akla gelen 2. Dünya Savaşı dramı yine burada da vardı. Allison’ın yaşadıkları beni gerçekten çok üzse de ona olan öfkem hafiflemedi. Ve kız kardeş Anne...Buz ve Yıldız Işığı Sarayı yorumunda Sarah J Maas’ın Nesta’sından daha leş, rezil, bela bir kız kardeş yazılamaz derken Daşa’yı unutmuşum ve bu kitapta ona üç kez tur bindirecek bir kız kardeş var: Anne. Saçlarımı yolmak istedim, neden bu yazar bu tatlı kız karakterlerine berbat ötesi ve bencil aileler yazmak zorunda ki? Benim artık sinirlerin bu yaşananları kaldırmıyor. Bu kadar olmaz diye kendimi sıka sıka okudum aile içinde yaşananları.
AŞK KISMI: Dedektif Spencer... Müthiş bir adamsın. Okurların çoğu aradaki yaş farkına takılmış ama kurgunun içeriği, ağırlığı düşünülürse ve Lily’nin aile durumu; Spencer tam da onun ihtiyacı olan adamdı. Yaşananları genç bir delikanlı kaldıramaz, Lily’i taşıyamaz ve soruşturma kısmında bu kadar tutarlı olamazdı. Gerçekçi ve duruma uygun bir karakterdi Spencer ve kitaptaki tek düzgün, mantıklı karakterdi. Lily ile olan dostlukları, ilişkileri çok hoştu. Spencer zoru görüp kaçmadı, Lily’e herkesten fazla sahip çıktı.
GİZEM KISMI: Ve işte bu kitabı diğer Paullina
Ama ToG değil bu dizi oluyor...
Loc’hlaith
@falka
·İlk iki kitap kadar sürükleyici olmadığını itiraf etmem gerek. Çok büyük beklenti ile başlamış olsam da aylarca elimde süründü kitap. Bir noktada bırakmak zorunda kaldım. Savaş, müttefik toplama muhabbetleri Throne of Glass serisindeki kadar olay değildi. Sanırım yazarın problemi savaşla alakalı her şeyi tek kitaba sıkıştırmış olması. İki kitaba bölünse bu kadar yormayabilirdi. Yine de güzel bir kitaptı. Savaş kısımları, ters köşeleri, karakter gelişimleri, sürprizleri güzeldi.
Savaş muhabbetleri, bir anda fazla karakter yığılması birkaç ay da elimde dolanması sebebiyle iki puan kırsam da oldukça dolu dolu bir kitaptı.
Belki de ikinci kitaptan sonra beklentim arşa çıktığı için böyle oldu. Throne of Glass serisi ile kıyaslarsak benim favorim hala Throne of Glass.
Bir öyküyü sadece kendine anlatamazsın. Her zaman bir başkası vardır.
Hiç kimse olmasa bile.
Sayfa 58
Çok kısa sürmüş fikrimizi değiştirmemiz, bu tür şeyler hakkında.