Kafasını yastığına koyar koymaz uykudan önce gelen o ilk fantastik uyuşukluk haline girmiş. Bu ruh halinde duyular bulanıklaşır ve yaşam azar azar çekilir; düşünceler tamamına ermez, duyularımızın bu son sarsıntıları bizi adeta bir rüya âlemine sokar.
Biz sade bir yaşam süren uysal bir halkız ve macerayla işimiz olmaz. Huzursuzluk verici, kişinin rahatını bozan, muzır işlerden başka nedir ki macera dediğin?
"Yıllar geçiyor, hayal edilemeyen sıradana dönüşüyor, korkunç olan sıkıcı hale geliyor, dayanılmaz olan rutin oluyor."
RozelinFantastik Aşk
Cehennemin nefesiyle boyanmış başka bir dünya... Yeryüzü yanıyormuş gibi kızıl bir ışıkla parlıyor, ufka doğru uzanan toprak kan gibi koyulaşıyordu. Gözlerim irademe karşı gelerek karsımdaki kızıl ağaçlara kilitlendi. Ağaçlar öyle yüksek, öyle kalabalıktı ki gökyüzünü yutmuşlardı. Dallar birbirine kenetlenmiş eller gibi sıkıca sarılmış; aralarından tek bir ışık huzmesi bile sızmıyordu. Yaprakların koyu kırmızısı ise toprağın rengini daha da derinleştiriyordu.
SöylentiAlıntı
Edebiyat tarihçileri, romanlarda söylentilerin hikayeye hızla yeni unsurlar sokmak ve hikayeye bir karşı ses yerleştirmek için kullanıldığını (mesela Dostoyevski'nin Cinler'inde olduğu gibi) hatırlatır bize. Bazen de Türk edebiyatında Latife Tekin'in ilk romanlarında yaptığı gibi “söylenti” güçsüzlerin, iktidar sahiplerine direnmek için buldukları bir direnme usulüdür. García Márquez'in romanlarında ise “söylenti” yazarın gerçeküstücü abartma ve hayallerini kendi kurguları olarak değil de kahramanların inançlarının bir uzantısı gibi sunmaya ve böylece yarı fantastik, “büyülü” gerçekçi dünyasını daha inandırıcı kılmaya yarar.
Sayfa 22
