Haydar Ergülen'i ilk defa okuyorum ve iyi ki, iyi ki okudum diyorum. Bazı şiirlerin sadece dili değil, ruhu da vardır. Naifliği vardır. İşte bu eser tam olarak bunu yansıtıyor. Tabii ki Farid Farjad dinleyerek okudum ve birçok yeri çizdim, döndüm ve tekrar okudum.
-
Hayatın içinden ne kadar güzel konuşulabiliyorsa, yazar o kadar güzel ve içten konuşmuş. Ve elbette bazı şiirlerini beğenmedim ama tavsiye eder miyim, elbette. Kütüphanede şiir kitabı olması bir fazlalık değil, tam aksine kütüphaneye ruh veren bir mesele.
-
Her zaman da söylerim: Edebiyatı ayakta tutan
şeylerden biri de şiirdir. Ve herkese "Üzgün Kediler Gazeli" kitabını öneririm.
Minik önerim ise, "Farid Farjad'ın Amad Amma" eseriyle okumayı deneyin. Eminim ki güzel bir tat bırakacaktır.
-
Herkese keyifli okumalar diliyorum.
Spoiler içerir
Yakup Kadri'nin okuduğum ilk kitabı. O kadar beğendim öylesine etkilendim ki bu geç kalışa epey üzüldüm. Uzun zamandır bu kadar lezzetli bir okuma yapmamıştım.
Kaç defa Münire için heyecanlandım ve kaç defa ağladım bilmiyorum. Hatta kitap gerçekten bu kadar iyi mi yoksa ben duygularımdan ötürü mü bu kadar etkilendim onu da bilmiyorum.
Münire'nin her şeye rağmen ailesine karşı çıkamayışı, kendisi çok üzülse de kimseyi üzmeyişi; bence ruhunda uysallık olan herkes kendinden birkaç parçayı onda görebilir.
Münire ve Cemil'in aşkından ne kadar etkilendiysem son kısımlarda Münire'deki hayal kırıklığını da bir o kadar hissettim. Hayat zorluklarının, mecburiyetlerin Cemil'de yarattığı değişim; kabullenişle birlikte eski Cemil'in yok oluşu içime oturdu. Tıpkı Münire gibi ben de keşke Cemil'in bu hallerini okumasaydım diye düşündüm.
Son olarak madem kitabımızın adı Hep O Şarkı, ben de kitabı okurken hep dinlediğim şeyi paylaşayım. Birçok bölümde Farid Farjad'ın güzel kemanıyla Sarı Gelin dinledim. Bence Münire'nin hüznüne çok yakıştı.
Duygu yoğunluğuyla kalbimi yoran bir kitap oldu. Böyle klasik hikayeleri de çok severim zaten. Bence okunmalı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Edebiyat ruhlu doktor Çehov;Edebiyat
Merhaba 1k okurları.
Uzun zamandır Çehov okumuyor olduğumu ve @MAFQ Hoca'yla kitap okumayı özlemiş olduğumu farkettim. Bana nice kitaplar kazandırdığı ve kitap arkadaşlığının her zamanki gibi hakkını verdiği için kendisine teşekkür ederek incelememe giriş yapmak istiyorum.
Çehov kalemi insanı huzurlu bir yolculuğa çıkarıyor. Köyümün sessiz gecelerini, sakinlik kokan akşamlarını, dinlendirici öylen saatlerini ve hayatın her yükünü sırtlanmasına rağmen misafiri için hazırda bekleyen bir parça ekmeği ve masadaki bir tabaklık yerini anımsatıyor. Daha da sayarım da, tadında bırakmak bile köyümün insanlarından sindi ruhuma her halde. Çat kapı gelen, vakitlice evinin yolunu alan samimiyetten doğan muhabbetler...
Ben sanırım çocukluğumu özledim. Kitapla ne alakası diyebilirsiniz. Bilmem. Kitabı okuduğumda aklım ikidebir köyüme gitmiş olmalı ki incelememe de yansıyan tarafı bu oldu diyebilirim.
"Kılıflı adam"la başlayan, "Bektaşiüzümü" ile devam eden kitabın en sevdiğim hikayesi sonuncu ve bence vurucu hikayesi "Aşk üzerine" oldu. Adını da bu hikayeden almış ya, demek ki boşuna değilmiş.
Yasak meyve yaratılışında mı var insanın?! Neden hep yasaklıdır, zamansızdır, sınırlıdır aşklar... Yargısız infaz yapanlar da olacaktır hikayeyi okuduğunda. Etmeyin! Yaşamayanın anlamayacağı bir duyguyla mühakeme kolaydır nasıl olsa. Kendini feda edenleri anlamak için yolu dikenlerle döşenmiş olmalı. Gözlerimde iki damla yaş, doldu boşaldı. Bundan mıdır ki Farid Farjad müziği eşliğinde yazıyorum incelememi, bilmiyorum.
Çehov incelemesi yapmak, gelmiş geçmiş hekimliğin edebiyatla harmanlanmasına neşter vurmak gibidir. O neşteri tutan el olmamak için daha fazla uzatmayacağım.
Keyifli okumalarınız olsun.
İncelemeden çok bir iç döküştür!
Neye nerden başlayacağımı bilmediğime göre ortasından başlayarabilirim. Bu düşünmeler mahvetti sonuçta bizi. Herhangi bir konuya bile nereden başlayacağımızı hep düşündük daha doğrusu ben öyle yaptım. Şimdi şu çoğulculuktan çıkıp kendim olarak devam etmeliyim yazdıklarıma. Saçmalayabilirim önemli değil. Kimin ne düşündüğü eskisi kadar umrumda değil. Sonuçta bunlar benim yazdıklarım ve benim hissettiklerim. Değil mi ama? Yeterince boş konuştun Duygu. Geç şimdi buraları.
Oğuz Atay ile yalnız kalmalıyım. "Ruhumun Aynası" diyordum ona. Ruhumdan bir şeyler vardı bu adamda. Neydi bu yansıma tam olarak ben de bilmiyordum. Ama ıstırap verdiği kadar ben olduğunu hissettiğim bir şeyler. Kelimeler nasıl bir araya gelip anlam bulacaktı. Önemliydi kelimeler Oğuz Atay için. Kelimelerin önemini ben de senden sonra öğrendim biliyor musun? Üzerinde duracağım bir şeye benzemiyorlardı. Ama seni okudukça bir şeyler önem kazandı bende. Selim Işık'ın hayatı boyunca kelimelerle derdi vardı. Bulmak istediği bir şeyler vardı. Ve buldu sonunda 'onu'. TUTUNAMAYANLAR'ı.. Çoğulcu bir şeylerdi. Hayatı boyunca onlara benzememek için uğraştı belki de ama en son onlardan biri olduğunu hissederek son verdi hayatına. Hem biliyor musun Oğuz Atay bence Selim Işık, bir çoğumuzdan daha cesaretli. Ben bu kadar cesur değilim. Şimdi biri çıkıp: "Ne yani intihar etmek cesaret işi mi?" Diyecek. Biliyorum. Ama Canım İnsanlar, bazı konularda sizinle tartışmaktan çok uzağım artık. Herkes farklı düşünür. Bir türlü şunu anlamadınız. Bu yüzden farklı insanlarız. Yoksa tek tip, seri üretim olarak sürülürdük piyasaya. Ben ne zamandır böyle konuşuyor ve düşünüyorum inan bilmiyorum Canım Oğuz Atay.. Demek ki bazen değişim iyi yönde olabiliyormuş. Hadi ordan ben de sanki değişimin iyi
ilk başlarda okumakta zorlandığım bir kitaptı. hatta bir ara bırakmayı düşündüm. ancak ilerledikçe ve empati kurdukça kitap beni içine aldı. sonlara doğru akışa kapıldım. ve sonuç olarak bitirdiğimde içimde bir burukluk kaldı. özellikle son bölümleri okurken kulaklığımda Farid farjad vardı. ve bu da müziğin sihriyle kitaptan daha fazla etkilenmeme sebep oldu. bu kitap hayatımda hep özel bi yerde olacak.
Lisedeyken okumuştum uzun hikayeyi. O zaman da çok etkilemişti beni. Fakat 22 yaşımda içinde bazı yarım kalmışlıklarla hayata devam etmeye çalışan bu kız çocuğunu lisedekinden daha çok etkiledi bu sefer. Arka fonda farid farjad' dan sarı galin çalıyor ben ise gözümden akan iki damla gözyaşıyla şu satırı okuyorum;
"Bizim sevdamız artık ahirete kalmıştır, böyle bilsin."
Tüm sevdası ahirete kalanlara selam olsun.
