Öncelikle kitap ile ilgili ilk yorumum ben okurken biraz zorlandım. Kitap kesinlikle hızlı ve akıcı bir şekilde okunabilecek bir kitap değil. Bazen bazı yerlerini dönüp yeniden okumak zorunda kaldım. Tabi zorlanmamın bir sebebi de bu sürece denk gelmiş olması oldu. Kitaba aklımı çok veremediğimi söyleyebilirim ama yine de böyle bir şey olmasaydı da kitap bir tık zor bizim alıştığımız o akıcılıkta gitmeyen bir kitaptı. Belki ilerleyen süreçlerde yeniden okurum. Kitaptan bahsedecek olursak Faust kendini ilime bilgiye öğrenmeye adamış hayattan pek de bir şey anlayamamış bir hoca. Bir gün köpeğinin gölgesinin farklı olduğunu görür ve şeytanla karşılaşır. Faustun bilgi açlığını ve mutsuzluğunu gidermek adına mefistofeles adında şeytan bu dünyada Faustun hizmetkarı daha yanında yoldaşı olur. Daha sonra ise öbür dünyada işler tam tersine dönecektir. Yani Faust ruhunu şeytana satmış biridir. Kitapta yunan tanrılarını aşkı üzüntüyü sevinci pişmanlığı her şeyi görüyorsunuz. Şeytan karakterini ben sevdim aslında şöyle ki tatlı sözleriyle söyledikleriyle akıl çelmeleriyle tam bir şeytandı. Kitap hakkında çok uzun konuşamayacağım. Dediğim gibi okumak isteyenler bakabilirim belki bende ilerleyen zamanlarda yeniden bir bakarım ama şuan için zorlandığım odaklanamadığım bir eserdi.
8/10
2023 94. kitabı
*Johann Wolfgang von Goethe (1749-1832), bu manzum trajediyi 60 yılda tamamlamış. Bu nedenle trajedi, yazarın gençlik, olgunluk ve yaşlılık döneminin izlerini taşıyor.
*Kitap 2 bölümden oluşuyor. Birinci bölümde 25 sahne, ikinci bölümde ise 5 sahne var.
Hırslı (ya da öğrenmeye aç da diyebiliriz) bir bilimadamı olan Dr.Faust, gençleşmek için şeytan (Mefistofeles) ile anlaşma yapar. Bu hayat yolculuğu sırasında farklı olaylar yaşar, zaman zaman Mefistofeles ile çatışır, zaman zaman ona uyar. Aşk, savaş, makam ve toprak gibi konularda tabiri caizse sınavdan geçer.
*İnsanın hayattaki mücadelesini anlatan, sonlu-sonsuz hayatı sorgulayan ve sonuçta, hıristiyan inancına göre sevginin (ilahi ve insani her türlü) herşeye üstün geleceği düşüncesini vurgulayan klasik bir eser.
*İkinci bölümde Yunan ve Roma mitolojisine çok yoğun göndermeler var, mitolojiyi iyi bilseniz bile bu durum, konuyu biraz dağıtıyor gibi geldi bana. Çünkü hakikaten çok fazla(bana göre gereksiz derecede fazla) bilgi ve örnek vardı. Bunun dışında genelde, okumaktan keyif aldığım bir eser oldu Faust.
Reklam
Puan vermedi·136 syf.··
Beğendi
·2023 23. kitabı
·1 saatte okudu
·Okunma: 09 Mart 2023 00:00
Goethe’nin insanın bilme arzusunu, evrene hükmetme isteğini, kendi ile mücadelesini, kısaca mikro kozmos insanın trajedisini anlattığı zamansız eseri Faust.
Faust’tan önce, ilk Urfaust’u yazıyor. Sonra Faust: Bir Fragman’ı yazıyor. Faust Bir Fragman, Faust’un ilk bölümüyle benzer, Faust’ta daha detaylandırmış.Faust:Bir Fragman, Katedral bölümünde bitiyor.
Faust öncesi okumak, Faust’a hazırlık açısından iyi olacaktır diye düşünüyorum ya da Faust okumaya çekinen okurlar, gençler bu kısa klasiği okuyarak bilgi sahibi olabilirler. Bu arada Faust ve Eyub’un hikayesi üzerine düşünüyorum son zamanlarda, benzer izlekler. (Kendime not, meraklısına soru işareti.)
Çevirmen #yüksekpazarkaya bilgilendirici bir önsöz yazmış.
Ve @anilalacaoglu editi. Bir Faust tarihimiz var :)
Faust’ları okuma sırası bence:
* #drfaustus
* #faustbirfragman
* #faust
Faust 
Dr. Faustus 
Christopher Marlowe
Faust Dr. Faustus Christopher Marlowe
10/10
2023 9. kitabı
Meyhaneden sonra Faust ve Mefistofeles, cadıların kazan kaynattıkları bir mutfağa giderler. Çok çirkin görüntüleri olan bir cadı ailesi ile karşılaşırlar. Faust 30 yıl önceki gibi kendini dinç hissetmek için bu kazanda kaynatılan iksiri içmek zorundadır. Faust orada bulunan büyülü bir aynada arzularını harekete geçiren bir kadın hayali görür. Faust, büyülü iksiri içer. İksiri içtikten sonra bütün kadınları çok güzel görmeye başlar. Mefistofeles, onu yoldan çıkarmaya başlamıştır.
Caddede gezen Faust yolda Margarete’i görür, onu çok güzel bulur ve yanına yaklaşır. Ona eşlik etmek ister. Ahlaklı bir kız olan Margarete buna müsaade etmez. Faust, Mefistofeles’e o kızı kendisine ayarlamasını söyler. Mefistofeles, bunun zaman alacağını; çünkü kızın dindar olduğunu söyler. Faust, tamamen arzularının esiri olmuştur.
Mefistofeles, Margarete’i baştan çıkarmak için çok pahalı bir mücevheri gösterişli bir kutu içinde dolabına koyar. Fakir bir kız olan Margarete hayretler içinde kalır. Mücevherleri kimin koyduğunu anlayamaz. Önce nefsine çok hoş gelir, takar. Sonra annesine verir. Dini bütün bir kadın olan annesi de mücevherleri kiliseye bağışlar. Bu arada Margarete, Faust’u unutamamaktadır. Onun çok yakışıklı olduğunu düşünmektedir.
Margarete’e yeni bir mücevher daha gelmiştir. Komşusu Marthe’nın yanına gider ve bu sefer mücevherleri vermek istemediğini anlatır. Onun evine gelip canı isteyince mücevherleri takacaktır. O da yavaş yavaş yoldan çıkmaktadır. Bu arada Mefistofeles, Marthe’nın evine gelir. Ona kocasının öldüğünü söyler. Şahit olarak da arkadaşı Faust’u getirecektir. Kadına sadece ölüm yalanını uydurmakla kalmaz, kocasının onu aldattığını da söyler.
Akşam, olunca Mefistofeles ve Faust güya şahitlik yapmak için Marthe’nın evine giderler. Faust, Margarete’i kandırır.
“Sürekli kötülük yapmak istemesine karşın, iyilik yapan o gücün bir parçasıyım”. Dostoyevski’nin (ismini hatırlayamadığım) bir kitabının içinde geçen cümlesine vurulup okumaya karar verdiğim bir kitap kendisi. Tiyatro türünde yazılmış bu eser müthiş bir tragedya örneği. Tek dezavantajı sınavlarıma denk gelmiş olması beni hikaye bağlantısından birazcık koparmış olsada okumaya değer bir eserdi. İçeriğine değinmem gerekirse; genel bir olay örgüsü olmamasına rağmen hikaye, insanla şeytanın yaptığı bir anlaşma ve bunun sonuçlarına ilişkili, baş kahramanlarımız yeryüzünü anlamlandırmak için ömrünü bilgelikle geçirmiş Faust ve onu her türlü kılıkla karşılayabilen Mefisto üzerinden ilerliyor. Her bir nesnenin, dalın, tacın, hissin, duygunun (beni en çok etkileyen vicdan azabı) betimlenip, konuşturulması yine güzel ayrıntılardan biriydi benim için. Sakin bir zaman içinde okunması daha anlaşılır olacaktır ben biraz uzaklaştığım için ara ara yerlerinde sıkıldım ama hayatımın başka bir zamanında yeniden buluşmayı diliyorum. Son olarak eklemek istediğim kitapta en sevdiğim kısım -Gece Yarısı Uğursuz Dört Kadın Ortaya Çıkar-bölümüydü. E o zaman bu bölümden Faust’un alıntısını yapıp kaçıyorum “Ben henüz mücadele ile açıklara çıkamadım. Büyücülükten büsbütün vazgeçip büyücü sözlerini tamamen unutmuş olsaydım! Ey doğa, senin karşında sadece bir insan olarak bulunabilseydim! O zaman insan olmak için çaba harcamaya değerdi.” Faust 
Johann Wolfgang Von Goethe
Faust Johann Wolfgang Von Goethe"The Picture of Dorian Gray" from my point
The Picture Of Dorian Gray Example of an Victorian gothic horror...Greatest novel about decadence, sin and aestheticism....Also, such an inspring novel and full of literary creativity. It's been common to see haunted portraits in Gothic Literature as in The Oval Portrait (Edgar Allan Poe), The Judge's House (Bram Stoker), and Picture in the House (H.P. Lovecraft). I'm in love with the language and rhetoric of the author. Wilde achieved to show us how he created modern Faust with this one. As we can see, Dorian Gray's transformation from an innocent shy painter's fancy-sick lust to heartless villain is engraved on his soul without any blemish on his pure face.
In the preface, Wilde states "there is no such thing as a moral or immoral book" which he quoted later as “The books that the world calls immoral are books that show the world its own shame.”
There are 3 main characters in the book which I appreciate a lot, since more can be confusing for me. Wilde even affiliates himself with the characters by commenting “Basil Hallward is what I think I am: Lord Henry is what the world thinks of me: Dorian is what I would like to be—in other ages, perhaps.” after the publication.
The masterpiece still remains like a monument to the power of vanity, the hope of love, and the tyrannic decay of the human soul. I can't wait to reading the novel again and watching film adaptations.Deneme, İnceleme
The Picture Of Dorian Gray Example of an Victorian gothic horror...Greatest novel about decadence, sin and aestheticism....Also, such an inspring novel and full of literary creativity. It's been common to see haunted portraits in Gothic Literature as in The Oval Portrait (Edgar Allan Poe), The Judge's House (Bram Stoker), and Picture in the House (H.P. Lovecraft). I'm in love with the language and rhetoric of the author. Wilde achieved to show us how he created modern Faust with this one. As we can see, Dorian Gray's transformation from an innocent shy painter's fancy-sick lust to heartless villain is engraved on his soul without any blemish on his pure face.
In the preface, Wilde states "there is no such thing as a moral or immoral book" which he quoted later as “The books that the world calls immoral are books that show the world its own shame.”
There are 3 main characters in the book which I appreciate a lot, since more can be confusing for me. Wilde even affiliates himself with the characters by commenting “Basil Hallward is what I think I am: Lord Henry is what the world thinks of me: Dorian is what I would like to be—in other ages, perhaps.” after the publication.
The masterpiece still remains like a monument to the power of vanity, the hope of love, and the tyrannic decay of the human soul. I can't wait to reading the novel again and watching film adaptations.Reklam
Reklam