Aslında ilk gözüme çarpan; Goethe'nin sonsuzluğa duyulan özlemi ne kadar kısa ve öz olarak tanımlayabildiği ve Faust'un hoşnutsuzluğunu ve huzursuz çabasını kağıt üzerinde ne kadar heyecan verici bir şekilde betimlemeyi başardığıydı.
Okuyucu, içinde melekler, şeytanlar, hayaletler, Yunan filozofları, imparatorlar ve karşı-imparatorlar ve tanınmış Yunan mitolojik figürlerini tamamen yeni bir rolde tamamen tuhaf bir alayı ile karşılaşır. Böylece Faust, Truva'nın düşüşünden sonra Helen'e karşı yanıltıcı, sanrılı, yoğun ve dokunaklı bir aşk yaşar. Bu aşk, simya ve sihir tarafından büyüleyici bir şekilde üretilen bir homunculus'un yanı sıra, sonsuzluk arzusuyla güneşe uçan ve ısıyla kavrulan İkarus benzeri bir Byron figürünü içerir. Bu da Faust'un sonsuzluk için kendi kendini yok eden ve ilham verici özleminin bir metaforudur. Faust figürü, tüm sınırların ötesinde, tüm doğal yasalara karşı sonsuzluğu arama arzusu için büyük bir metafordur. Tehlikeli ve kendi kendini yok eden bir arzu!
Üslup her zaman güzel ve şiirseldir, ancak sürekli değişir: bazen dar dize formları okursunuz, sonra birden sarhoşken şarkının ritmine kapılırsınız. Ve sonunda, Faust hikayesinin beklediğinizden tamamen farklı bir şekilde sona erdiğini fark ediyorsunuz.
Bu klasiğin şiirsel hayal gücünün bu kadar dizginsiz bir patlaması olacağını asla düşünmedim. 
Faust 
Johann Wolfgang Von Goethe
Faust Johann Wolfgang Von Goethe
Kitabı yeni bitirdim ve incelemeye nereden başlayacağımı bilmiyorum, o yüzden biraz karmaşık bir yazı olsa da elimden geldiğince iyi yazmaya çalışacağım.
Öncelikle bu eseri okumadan önce olay akışının neredeyse önemsiz olduğunu bilmelisiniz, ben bilmiyordum ve bu sebeple kitabın bazı bölümlerinde ilerlemekte zorlandım. İlk bölümde Faust-Gretchen ve Faust-Mefisto ilişkisi detaylarıyla işlense ve anlasam da ikinci bölümde neler olduğu hakkında hiçbir fikrimin olmadığı zamanlar oldu.
Bu küçük kusuru söyledikten sonra övgülerimi fırlatmaya başlayabilirim, her açıdan olağanüstü bir eserdi. Şimdi aklıma gelen şeyleri yazacağım ama kesinlikle yetersiz kalacak, Goethe'nin 60 yılda yazdığı bir eseri tek okuyuşta tamamıyla anlamak bence imkansız, bu yüzden hayatımın belirli bölümlerinde tekrar tekrar okuyacağım bir eser olur umarım.
Kitabımız kısmi otobiyografik bir bölüm ve eserin kısa bir tanıtımı ile başlıyor, önsöz ne kadar yararlı ve iyi olsa da bölümleri okudukça onlar hakkındaki bilgileri okumanızı tavsiye edebilirim. Çeviri gerçekten mükemmeldi, böyle bir eseri zaten aynı hissiyatı yaratacak derecede çevirmek mümkün değil ama ellerinden gelenin en iyisini yapmışlar.
Bundan sonrası spoiler içerir, okumayanların bakmamasını önerebilirim;
Girişten sonra Faust kimdir, nedir; bunu öğreniyoruz, ardından da Mefisto'nun gelişi ve ruhunu satmasıyla olaylar gerçek anlamda başlıyor. Ardından Faust ile Gretchen tanışır ve ilişkileri ilerler. Zirveye ulaştıklarında ise Gretchen'in evlenmeden hamile kalan bir kadın ve hakkındaki kötü düşünceler yüzünden yıkıma sürüklenmeye başlar. Bu olaylar sırasında Faust, Gretchen uğruna cinayet bile işleyecek konumdadır. Birinci bölümün sonunda ise hem Gretchen, hem de çocuğu ölür.
Bahsettiğim birinci bölüm tam anlamıyla mükemmeldi, kitabı
Reklam
Göktürk Ömer Çakır, her arkadaş ortamında bulunan mûzip tipte bir adam. Kendisiyle tanışamadık. Ancak hem Facebook hesabını hem de Ayarsız'daki yazılarını beş-altı senedir takip ettiğimden onu sanki yakın çevremden fırlamalalıklarıyla bilinen bir abimizmişçesine tanıyor hissiyatı taşıyorum. Ayarsız dergideki yazılarının toplandığı bu kitabın daha üçüncü sayfadaki "Çağdaş Başkan'a Sena" kısmını gördüğünüzde demek istediğimi anlayacaksınız. Hatta oraya kadar bile gitmeye gerek yok. İçindekiler bölümünden önce her kitapta yer alan yazar biyografisi dahi yüzünüzü güldürecek.
Öte yandan Çakır, Ötüken Neşriyat gibi oldukça köklü bir yayınevinin başarılı bir editörü olup geçtiğimiz günlerde edebiyat dünyamıza kazandırdığı "Faust" çalışmasıyla oldukça ses getirdi.
"Kronograf" kıvrak bir zekânın, unutulmaya yüz tutan kelimeleri ahenkle kullanan bir kalemin ve gerçek bir genel kültür canavarının ürünüdür.
Kitap Şuuru
Kitap Şuuru
19. yüzyılda yapılmış, Hindistan'daki Salar Jung Müzesi'nde bulunan iki taraflı Mephistopheles ve Margaretta Heykeli. Heykel Goethe’nin kitabı Faust’un karakterlerini temsil ediyor. Faust efsanesi iyi ve kötünün savaşı olarak bilinir.Kısa bir not; Faust kendini şeytana tapanlara söylenen bir kelime. . Gelişmenin bir karanlık yüzü vardır ve yaratmak icin yıkmak gereklidir felsefesi.
onun hikaye anlatımını seviyorum1000Kitap
Asya - bu, (hayattaki her şey gibi) aşkla ilgili 120 sayfalık ince bir ciltte 1860 yılına ait üç hikayeden ikincisinin adı. Asya aynı zamanda anlatıcının aşık olduğu genç Rus kızın adıdır. Bir dönem eğitimini (ülkeyi ve insanlarını tanıyarak ve çok okuyarak) Ren'de geçirir. İkinci hikaye olan "Genç Aşk"ta, anlatıcı sadece on altı yaşındadır ve diğer aşağı yukarı beş genç adam gibi, kendisinden yedi yaş büyük olan son derece sofistike komşusuna delicesine aşık olur. "Faust"ta anlatıcı genç evli bir komşuyu Alman edebiyatıyla tanıştırır ve aşık olur - başka türlü nasıl olabilirdi? - bu kadına. Turgenev'in hiç sıkılmadığım sıra dışı ve detaylı bir anlatım tarzı var. Belki de Rus ruhuna duyduğum anlaşılmaz aşk ya da biraz farklı yazım, Turgenev'i birbiri ardına satın almama ve okumama neden oluyor. Doğrudan konuya girmek için: hikayeler oldukça üzücü ve anlatıcının farklı davranmasını ve sonun onun (ve benim hassas doğam) için daha hoş olmasını isterdim.
Çift Yüzİnsan ve Duygular
Puan vermedi·148 syf.·
2022 2. kitabı
Polisiye bir roman tadında başladı. Kendini okutturan bir kitap. Sonrasında olay çözüldü ve karakterin itirafını oluşturan bölümde güzel bir teori var. Sanırım en çok bu bölümden dolayı takdir topluyor. İnsanlar olarak iki yüzlülüğümüzle yaşamaya alışkınız, rahatsız olmuyoruz. Belki çok da umursamıyoruz. Günahlarımız gizli kaldığı ölçüde yokmuş gibi davranabiliyoruz. Ama Dr. Jekyll karakteri çok hassas bir kişi ve bu durumdan hoşnut değil. Deneyi ile bu ayrışmayı gerçekleştiriyor. İki ruh tek bedeni kullanıyor sırayla. Dr. Faust gibi ikilemler ve yüzleşmeler yaşıyor. Ne kötü şu insanoğlu, ne iyi işler yapabilir oysa ki. Ve her seferinde kötülük tarafı ağır basıyor. Eline imkan geçen herkes karanlık tarafa geçiyor eninde sonunda. Star Wars'taki Skywalker gibi. Dark City'deki ana karakter gibi. Sen gibi, ben gibi... Bir yanım yüceler ulaşabilecek potansiyeli barındırıyor, uzansam ulaşacağım sanki. Diğer yanım tembellik, zalimlik, hile peşinde koşuyor. Müsaade etmiyor insan kendi kendisine. Bir tarafa yol alsa ne var? Ya ışık ya zulmet! Boyumuzun ölçüsünü alıp gideceğiz dünyadan. Kendimizin yargıcı olacağız, pişmanlıkla kıvranacağız.
İyi olma ihtimalim vardı, iyi davranabilirdim, iyi bir hayat sürebilirdim, topluma faydalı olabilirdim, iyi bir eş-evlat-baba-ağabey-arkadaş... olabilirdim. Hepsini olabilirdim. Bir derviş, bir ermiş, bir keşiş, bir rahip, bir şaman, bir Zerdüşt, bir filozof olabilirdim.
Velhasıl hiçbirini olmadım. Potansiyelimi kullanmadım.
Kendi kendimin celladıyım. Kendimi kendim yargılayacağım ve
belki de kendimle kendimi cezalandırıyorum.
Ölümden sonra bizi bekleyen sonsuz bir pişmanlık olabilir. Belki yeni bir şansımız vardır. Yeniden başlarız, yine deneriz, tekamül ederiz belki de. Her ne olacaksa olacak. Ama insan denen varlığın "çift" yüzlü var
Reklam
Reklam