"korkmayın, kraliçe... korkmayın, kraliçe, kan çoktan toprağa karıştı. ve döküldüğü yerde çoktan üzüm salkımları büyüyor."
1930lu yıllarda, Sovyet Rusya'nın başkenti Moskova'ya, Şeytan kara büyü uzmanı Profesör Woland olarak gelir ve Moskova'da bir dizi tuhaflıklar baş göstermeye başlar.
Bulgakov'un hayatının romanı olan bu kitap, ölümünden sonra notları ile edebiyatçıların, araştırmacıların yardımlarıyla tamamlanabilmiş ve ancak 1966 yılında sansürsüz olarak yayımlanabilmiştir.
Kitabın çevirmeni Mustafa Kemal Yılmaz, ön sözde bu kitabı daha iyi anlayabilmek için önce İncil ve Faust'un okunmasını önermiş. Ama ben fazla sabırsızdım böyle bir işe girişmek için. Ama aklınızda bulunsun, yine de okuma deneyimim gayet zevkliydi.
Hikaye İsa'nın aslında hiç yaşamadığı üzerine konuşan iki yazarın sohbeti ile başlıyor. Bu sohbete kulak misafiri olan Woland, yazarların sohbetine katılıyor ve bir anda kendimizi eski Kudüs'te buluyoruz. Moskova'da Woland ve yanındakilerin neden olduğu tuhaflıkları okurken aynı zamanda eski Kudüs'e sık sık uğruyoruz.
Roman, iki kısımdan oluşuyor ve bu süreçte yazar, biz okuyuculara da seslenmeyi ihmal etmiyor. Birinci kısmın sonuna doğru ise kitaba ismini veren Usta ve Margarita nihayet hikayeye giriş yapıyorlar ve ikinci kısım itibariyle bir aşk hikayesine ve aşk için nelerin göze alınabileceğine de şahit oluyoruz.
Aynı zamanda Rus yapımı Usta ve Margarita diye de bir dizi mevcut. İnternette çok rahat Türkçe altyazı ile bulunabiliyor.
Aether’in ikinci sayısında, bilimkurgu ve fantazyanın duygu, felsefe, korku, mizah ve toplumsal eleştiriyle rahatça iç içe geçebildiğini gösteren zengin öyküler yer alıyor.
Hisler Diyarı: Bir otogarda, gündelik hayatın tam ortasında başlayan bu öykü, okuru hızla rüya ile gerçek arasındaki belirsiz bir alana taşıyor. Ana karakterin gizemli bir kadınla karşılaşmasıyla birlikte anlatı, zaman ve mekân hissini gevşetiyor. Kısa olmasına rağmen duygusal etkisi güçlü; özellikle atmosfer kurmadaki başarısıyla akılda kalıyor. Okur, öykü bittiğinde yaşananların gerçekten olup olmadığından emin olamıyor ve bu belirsizlik, metnin etkisini artırıyor.
Takibe Takip Yapan Kobra: Hint mitolojisinden beslenen bu kısa öykü, sembolik dili ve şiirsel anlatımıyla öne çıkıyor. Metnin merkezinde yer alan şiir, öykünün ruhunu taşıyan temel unsur hâline geliyor. Kısa olmasına rağmen kültürel arka planı sezdiren bir derinliği var. Mitolojik göndermeleri seven okurlar için sade ama etkileyici bir durak.
Dysseus’a Yakınma: Mektup formunda yazılmış bu öykü, duygusal yoğunluğu ve zengin benzetmeleriyle dikkat çekiyor. Anlatıcının hitap ettiği Dysseus figürü, mitolojik çağrışımlarla modern bir iç hesaplaşmayı buluşturuyor. Öykünün sonunda Dysseus adının anlamına yapılan vurgu, metnin sembolik katmanını güçlendirmeyi amaçlıyor; ancak bu bölüm, mitolojiye aşina olmayan okur için biraz muğlak kalabiliyor. (Dysseus adını arattım, ancak bulamadım. Odysseus ile aynı kişi mi, merak ediyorum.) Duygusal yönü güçlü bir öykü.
Beyaz Yazarın Siyah İntiharı: Yalnız yaşayan, alkolle mücadele eden bir yazarın sıcak bir Ağustos gününde yavaş yavaş içine düştüğü ruhsal çöküşü anlatan bu öykü, benzetmeler konusunda oldukça başarılı. Sıcaklık, bunaltı ve içsel karanlık, fiziksel bir ağırlık gibi hissettiriliyor.
Reklam
Sonu beni hiç tatmin etmedi. Çok ani ve fazla dindarcaydı. Bana göre Faust ruhunu kaybetmeliydi. Kaybetmeyi hak etmişti.
Margaret'ın ölüm sahnesi çok değişkti, gözlerimin önünde canlanmıştı. Kitapta en çok beğendiğim sahnelerden biriydi
İrade Savaşı Üzerineİhtiras
Faust’un sınırsız bilgi arzusu ile Mephistopheles’in kışkırtıcı vaatleri arasındaki o devasa çatışmayı okurken, insanın mükemmellik arayışının nasıl hem trajik bir yıkıma hem de yüce bir arınmaya dönüşebileceğini hayranlıkla izliyorum. Goethe’nin bu muazzam felsefi derinliği içinde kaybolurken, iyilik ve kötülük arasındaki o ince çizginin aslında her an kalbimizin derinliklerinde yeniden çizildiğini derinden hissediyorum.
Faust..
Acikcasi beni cok etkileyen bir kitap oldu. Elbette kacirdigim noktalar olmustur cunku cok kapsamli ve genis bir evreni olan bir eser.
Bilinenin aksine faust,seytanla anlasma kitabi degil insanın hic durmayan arayisini anlatir. Faust bilgi,haz ve guc ister fakat asil tehlike bunu yaparken baskalarini ezdigini fark etmemesi.İkinci bolumde Faust bireysel bir karakter olmaktan cikip modern insanin simgesi haline gelir.Mephisto geri cekilir kotuluk neredeyse “normal”lesir. Finalde Faust ölür ama yine de kurtarilir bu kurtulus adaletli olmaktan cok rahatsiz edicidir.Goethe okuru rahatlatmaz aksine su soruyla bas basa birakir: ilerlemek ugruna her seyi feda eden insanla ne yapmaliyiz? Faust cevap vermekten cok insanin sinirlarini acimasizca gosteren bir eser.
parlementalman dili ve edebiyatı
Parzival, şair ve şövalye Wolfram von Eschenbach tarafından Orta Yüksek Almanca'da yazılmış bir ortaçağ şövalyelik romanıdır. Genellikle 13. yüzyılın ilk çeyreğine tarihlenen şiir, Arthur efsanesinin kahramanı Parzival'in (İngilizce'de Percival) Kutsal Kase'yi elde etme girişimindeki başarısızlığının ardından uzun süren arayışını anlatır.
edebiyat tarihi girisi dersinin zorunlu okutmasiydi. okumamak icin once bi ozet okudum, eksisozlukte bile arastirdim. dedim en son okuyayim finalde detay cikarsa diye. zorunlu olmasa okumazdim ama okudugum icin pisman da olmadim. zaman kaybi degil tabi ki literaturde cok degerli bir eser. icerdigi motifler(Stoffe) her yerde karsimiza cikiyor. kutsal kase, artuswelt'teki yuvarlak masa sovalyeleri, orientalism e. said, onemli bir kahraman. gencligi ve yasadigi maceralari konu aliyor. yasadigi donum noktalari ve verdigi kararlar.
ve bu eser ortacag almanyasinda coook unluydu. yani baya wagner'in ayni isimli operasi bu esere dayanir ve parzival goethe'nin eseri faust ile denk duzeydedir.
Orientalism 
Şarkiyatçılık
Faust
Kahramanın Sonsuz Yolculuğu
Orientalism Şarkiyatçılık
Faust
Kahramanın Sonsuz YolculuğuReklam
Reklam