Bundan daha kötü bir oyun okuduğumu hatırlamıyorum. Arka kapağında yazanları okuyunca gülesim geldi (kitabı okuduktan sonra arka kapağa dikkat ettim) berbat bir oyunun bile nasıl okutulur şekilde pazarlanacağına güzel örnek. Bana tek faydası, oyun yazarken sahnede aynı anda gerçekleşecek olayları, tek bir sayfayı yukarıdan aşağıya ortadan ikiye bölerek yazılabileceğini göstermesi oldu.
Faust
İnsan ruhunun anlam arayışı ve varoluşsal sancılarını mizahi bir dille okutuyor.
Düşündüren ve sürükleyen bir tiyatro eseri
İnsanoğlu genelde doğruyu bilse de iç sesine kılıflar uydurarak suçunu örtbas eder bazen de suçlayacağı tek şey vardır :) mefisto...
Her insanın bir mefistosu vardır diyelim
Reklam
Açıkça söylemek gerekirse kitabın içine giremedim.
Çünkü zaten baştan beri içinde yer almıştım. Beni oluşturan bütün parçalar; bireysellik, bağımsızlık, hayatı paylaşamamak, yaşamı sürdürmeyi tek
Biz Eskiden Burada Yaşardık; zihinde güçlü imgeler oluşturan anlatımı, tekinsiz atmosferi ve neyin hayal ürünü neyin gerçek olduğuna dair bilinçli bir belirsizlik yaratan kurgusuyla soluksuz okuduğum, etkileyici bir kitap oldu. Rahatsızlık hissi uyandıran karakterleri, gizem unsurları, ürpertici sahneleri ve okurun zihniyle oyun oynayan yapısı, hikâyeyi sürekli diri tutuyor. Farklı dönemeçlere evrilen, girdiği her patikada yeni soru işaretleri doğuran işleyişi ve gerilimi adım adım yükselten sahneleriyle dikkat çekiyor.
Eve ve Charlie, eski evleri yenileyerek geçimlerini sağlayan genç bir çifttir. Büyük ve metruk bir evi satın alıp restore etmeye karar verirler. Bu evde geçirdikleri ikinci ayın sonunda, bir gece Thomas Faust, eşi ve üç çocuğuyla kapılarını çalar. Thomas, çocukluğunu geçirdiği bu evi ailesine göstermek istemektedir. İnsanları geri çevirmeye alışık olmayan Eve, Charlie’nin yokluğunda Faust ailesini kıramaz ve onları eve davet eder. Ancak kısa sürmesi gereken bu ziyaret; Eve’in gerçekliği sorgulamaya başladığı, satın aldıkları metruk evin adeta canlı bir varlığa dönüştüğü ve giderek büyüyen bir kaos ile zihinsel karmaşayı tetikleyen olaylar zincirinin başlangıcı olur.
Paranormal unsurları, karanlık ve gerilimli atmosferi, gerçeklik sınırlarını zorlayan olayları ilgi çekici belgelerle harmanlayan bu roman; özellikle son bölümüyle pek çok okurda farklı duygular uyandırsa da, benim sevdiğim bir yapı sundu. Gerçeklik algısını bilinçli biçimde çarpıtan, düşünce sınırlarını zorlayan işleyişiyle bu tür kurgulardan hoşlananlara öneririm.
Faust, bilginin sınırlarını zorlayan bir metin olmaktan çok, bilginin yetersiz kaldığı yeri gösteren bir eserdir. Goethe, insanın maddeye ve akla hükmettikçe kendini tamamladığını sanma yanılgısını Faust karakteri üzerinden görünür kılar. Faust’un trajedisi, cehaletten değil; aksine, her şeyi bildiğine inanmasından doğar. Bu inanç, onu insanın iç dünyasına kulak vermekten uzaklaştırır.
Eserde bilgi, ilerleme ve güç sürekli hareket hâlindedir; buna karşın insanın içi durağandır, hatta dirençlidir. Goethe burada klasik bir düşünceyi yeniden kurar: İnsanı anlamak, evreni anlamaktan daha karmaşıktır. Çünkü iç dünya ölçülemez, deneyle doğrulanamaz ve kesin sonuçlar vermez. Faust’un Mephisto ile yaptığı anlaşma, bu sabırsızlığın sembolüdür; insanı anlamadan insanın ötesine geçme arzusunun bedelidir.
Goethe’nin asıl eleştirisi bilime ya da bilgiye değil, merhametten ve içsel farkındalıktan kopmuş bilgiye yöneliktir. Faust’un duramaması, düşünememesi değil; hissetmeye zaman ayırmamasıdır. Bu nedenle eser, ilerlemenin ahlaki bir zeminle birlikte yürütülmediğinde insanı yüceltemeyeceğini ima eder.
Sonuçta Faust, “Her şeyi bilen insan mutlu olur mu?” sorusundan çok,
“İnsanı bilmeden her şeyi bilmek mümkün müdür?”
sorusunu bırakır önümüze..
Johann Wolfgang Von Goethe
Hatice Emin
Fikir Evreni
Johann Wolfgang Von Goethe
Hatice Emin
Fikir Evreni
Reklam
Reklam