Peki, nedir o "herkes?" Yaşayanlar, şimdi yaşamakta olanlar da dahil mi buna? Veya ileride gelecek olanlar? Peki ya öncekiler? Onlar birer hiç mi?
Bilgi nedir? Kimin bildiğidir?
Bilgi nedir?
Platon'dan bu yana birçok filozof bu soruyu "doğru ve geçerli
düşüncedir" diye cevaplamışlardır. "Üçlü açıklama" denen kurala göre bilginin üç şartı
vardır:
(1) Bir şeyi bilebilmek için ona inanmalısın,
(2) bu şey doğru olmalı ve
(3) doğru olduğuna dair inancının geçerli bir nedeni olmalı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Neşeliyse o fakirlik , fakirlik değildir zaten! Çünkü çok az şeyi olan değil, hep daha çoğunu isteyen fakirdir aslında. İnsan başkasının malına göz dikerse, elindekileri değil, elde edeceklerini hesap edip durursa, hazinesinde, ambarlarında yığınla malı, sürüleri, faiz getiren parası olmuş, neye yarar? “Zenginliğin sınırı nedir?” diye mi soruyorsun? Önce gerekli olana, sonra yeteri kadarına sahip olmaktır.
Din kavramı mesela; dinle, İslâm'la ilgili bütün kavramların hepsi seküler, dolayısıyla da dini, seküler bir şekilde algılıyor. Din kendini seküler bir şekilde algılamıyor oysa, din, hayatın bütününe bakıyor. Mimariye de sanata da, siyasete de, iktisada da sesleniyor yani hepsinden ses veriyor; insanla ilgili hayatla ilgili her şeyde bir sözü var. Din; sanat, felsefe ve bilim gibi hayatın kategorilerinden bir kategori değil.
İyi bir kişi, her fırsatta "şimdi yapılması doğru olan şey nedir" diye sorma alışkanlığı edinerek sakinliğe erişmiş olandır.
