“Eğer üstüne bomba düşecekse düşecektir. Bunun için endişelenip duramazsın. Yalnızca yapmayı sevdiğin şeyi yap ve hayatının tadını çıkar. Haklı değil miyim?”
'Hayır, vur, öldür kendini, bırak leşini ortada kalsın, git hadi, sen yaşamak için yaratılmamışsın. Biraz felsefe yap, senin varlığının hiçbir değeri yok. Senin elinden hiçbir iş gelmez!" diyorum. Fakat neden ölüm naz yaptı?
"Bir makama sahip olmamaktan dolayı endişelenme, sadece o makama layık olmaya çalış; başkalarının seni tanımamasından endişelenme, seni tanımaları için gerekenleri yap."
Reis sen sadece felsefe yap roman yazma ya heAlıntı
" Tanrı ne iki ne üç ne dörttür. Açıkçası, dünyanın öbür yanından gelen insanların soruları pek tuhaf. "
Sayfa 66 - Türkiye İş Bankası Kültür yayınları 11.basım
Lamhanım aydınlattığı masaya boş sayfanın yalnızlığı yayıldığında büyür yalnızlık. Boş sayla! Kat edilecek , ama henüz hiç kat edilmemiş bu büyük çöl. Uykusuz geçen her gece boş kalan bu boş sayfa, hiç durmadan yeniden başlanan bir yalnızlığın büyük göstergesi değil midir? Ve yalnızlık yalnızca bilgilenmek istemekle kalmayan, yazmak da isteyen çalışan birinin yalnızlığı olduğunda, bu münzevinin üzerine nasıl bir yalnızlık çöker! O zaman boş sayfa bir hiçliktir, acılı bir hiçlik, yazının hiçliği.
Evet, keşke yazabilsek! Sonra, belki düşünebiliriz. Primum scribere, deinde philosophari [önce yaz(mak), sonra felsefe yap(mak)], der Nietzsche şakayla" Ama yazamayacak kadar yalnızızdır. Boş sayfa bomboştur, yazarak gerçekten var olmaya başlanamayacak kadar boştur başlangıçta. Boş sayfa sessizliği dayatır Lambanın aşinalığıyla çelişir.
