Birbirlerinden nefret ettikleri halde hiç düşünmeden sürekli "aşkım" sözcüğünü kullanan çiftler vardır ya hani, onlardan biriyiz işte biz de; seni bir daha asla görmek istemiyorum aşkım.
Şu epeyce muhtemeldir ki yitirilenler kazanılanları çoğu kez geçer ve mutluluk yaratmak üzere artan gelir kapasitesinin yerini, "paranın satın alamayacağı" şeylere erişimin azalmasının neden olduğu mutsuzluk alır.
Aslında, yaşam koşullarınız benimki gibi böylesine düştükten sonra, artık eskisi kadar takmıyorsunuz. Eskiler der ki: “Fakirlik adamın hırsını köreltir.” Sanki benim için söylenmiş gibi.
Acı içimizde sessizce çığlık attığında, alışageldiğimiz insan ilişkilerini ve toplumsal ilişkileri koparmaya ve genellikle içsel, yaratıcı yalnızlığın değil de, öylesine hassas ve kırılgan, yıkılabilir ve parçalara ayrışabilir, acılı, olumsuz yalnızlığın sınırlarına hapsolmaya meylederiz.