Ferizabeth
@ferizabeth
Kendi içine yolculuk eden kişi, sonunda arzı dolaşır.
31 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Büyü DükkanıHikaye-Öykü
Hayatta arzu ettiğiniz her şeye sahip olabileceğiniz bir dükkan olsa nasıl olurdu? Fakat tek bir şartla bu dükkanda alışverişler parayla yapılmıyor. Çok istediğiniz ve arzu ettiğiniz o “şey” için belli bir bedel ödemeniz lazım. Dükkan sahibi sıkı bir pazarlıkçı tatmin edici bir bedel almadan müşteriye istediğini vermiyor. Üstelik bu dükkana ulaşabilmek için kat ettiğiniz yollar ve çektiğiniz sıkıntılar da cabası..
Kitaptaki öyküler beni sarsıcı derecede etkilemese de ben de tüm okurlar gibi böyle bir şansım olsaydı acaba ne isterdim ve bunun için hangi bedelleri ödemeye razı olurdum diye düşünürken buldum kendimi. Kaybolan yıllarımı yeniden yaşamanın karşılığında belliğimi ya da bana sadık kalacak bir eş için duygularımı ve tutkumu verir miydim? Kaybetme korkumdan kurtulmak kaybetmenin acısından da kurtulacağım anlamına mı gelir? Beni şimdi olduğum halime getirmek için kusursuz şekilde organize olmuş hayatın düzenine çomak sokmak ister miydim? Her şeyi başa alıp yeni deneyimler yaşamak bu deneyimlerin daha öncekilerden daha iyi olacağını garanti edebilir mi?
Her bir soruyu tek tek düşündüğümü itiraf ediyorum ancak içimden gelen cevaplar bana kalsın..
Kitabı okuduktan sonra yazarı hanımefendiyi biraz araştırdım. Kendisi psikolog. Benim de daha önce deneyimleme fırsatı bulduğum ve bazı konularda çok faydasını gördüğüm psikodramanın “Magic Shop” tekniğinden faydalandığını söylüyor. Bu teknik onu çok etkilemiş, kitabı da Büyü Dükkanı tekniğine sadık kalarak kurgulamış. Keyifli ve düşündürücü öykülerden oluşan bu kitap kısa olmasıyla da tadı damakta bırakıyor. 2. Kitap Büyü Dükkanında İki Çınar ve ve 3. Kitap Büyü Dükkanı Üçüncü Bahar da okuyacaklarım sıralamasına girdi. Emeğinize sağlık..
Reklam
Yaşamın AnlamıPsikoloji
Yaşamın anlamı nedir? Neden geldik bu dünyaya? Bu dünyadaki amacımız, görevimiz ne?
Freud’a göre zevk istenci, Adler’e göre güç istenci. Oysa Victor E. Frankl der ki yaşamın anlamına ancak anlam istencimizin peşinden giderek ulaşabiliriz. Geri kalanlar anlamsız bir boşluğun süslenerek gizlenmesinden öte bir şey değildir. Hiçbir zaman yeterli olmayacaktır.
Hayatını anlamlı yaşayabilenlere ne mutlu demek isterdim lakin gerçek şu ki o anlam kişiden kişiye, yıldan yıla hatta günden güne bile değişebilir. Aslında anlam arayışı anlamın ta kendisidir demek de yanlış olmaz. Çünkü “Yaşamak isteyen insan, her türlü nasıla katlanır.”
Yine de biraz olsun sorularınıza cevap bulmak isterseniz odağınızı dışarıya çevirmek, insan varoluşunun “kendini aşkınlığı” özelliğinin farkına varmak faydalı olacaktır. Öyle bir mevzu olmalı ki bu, adanmanız gerekmeli. Hayatı ikinci kez yaşıyormuş ancak ilk seferinde -tıpkı şimdi olmak üzere olduğu gibi- hata yapmışçasına yaşamalısınız.
Örneğin engelli bir evladı olan kendini onun bakımına adamış ve bunun için kendi hayatından vazgeçmiş bir anneden artık bunu yapmamasını isteyebilir miyiz? Hayatını anlamlandıran şeyi onun elinden alabilir miyiz? Artık bunu yapmamasının karşılığında ayağına gücün ve zevkin her türlüsünü sersek onu mutlu edebilir miyiz? Kaybettiği anlam yüzünden intihar etmesini ya da derin depresyona girmesini engelleyebilir miyiz?
Frankl’a göre hayatı anlamlı yaşamanın üç yolu vardır:
1. Üretmek ve deneyimlemek
2. Olanca eşsizliği ile bir insanı yaşamak yani onu sevmek
3. Kaçınılmaz üzüntü ve ıstırap karşısında kendi tutumumuzu belirleme özgürlüğü
Kitap son günlerde yaşadığım boşluk duygusunu anlamlandırmama ve onu anlamlı işlerle doldurmam gerektiği yönündeki kaybolmuş iç sesime ışık tuttu. Yaşadığım sıkıntılarda odağımı
ÖnemliPsikoloji
Her ne kadar başkalarına sınır çektiğinizde mazeret sunmanıza gerek olmasa da kendinize sınır çektiğinizde bunu niye yaptığınızı kendinize açıklamanız fena olmayacaktır. Başkaları için " şefkat bankası" olmak yerine ihtiyaç duyduğunuz şefkati kendinize göstermeye çalışmak kötü bir fikir olmayabilir. .... Durup düşündükten sonra da önce kendinizi durdurduğunuz için hakkınızı teslim edip kendinizi kutlamalı sonra da kendinize niçin sınır çektiğinizi yine kendinize açıklamalısınız.
Okumakta bu kadar geciktiğim için üzüldüğüm bir kitap oldu diyebilirim. Her satırından dersler çıkardım. Durdum, düşündüm, kendimi sorguladım, geçmişe gittim, çocukluğumu hatırladım, analiz ettim... Sınır çizmekle ya da hayır demekle ilgili büyük bir problemim olduğunu düşünmezdim ancak fark ettim ki bazen gereğinden fazla sınır çizerek de insan kendi kendisini sabote edebiliyormuş. Bunun doğrusu nedir sağlıklı sınırlar nasıl çizilir anlamak için okunması ve herkese tavsiye edilmesi gereken bir kitap olmuş. Yazarı tebrik ediyorum.
Reklam