Ferdi
@frediy
Şu anda okuduğu kitaplar
Yavaş yavaş güveni azalıyordu. İnsanın, tek başına olduğu ve hiç kimseyle konuşamadığı zaman bir şeye inanması çok zordur. İşte tam da o dönemde drogo insanların her zaman birbirlerinden uzakta olduklarını fark etti, birisi acı çektiğinde acısı sadece kendisine ait oluyor hiç kimse o acıyı birazcık olsun dindiremiyordu; bir insan acı çektiğinde duydukları sevgi ne denli büyük olursa olsun diğerlerinin bu yüzden acı çekmediklerini ve yaşamdaki yalnızlığı işte bu durumunu oluşturduğunu fark etti.
Yavaş yavaş kalede kalmaya alıştılar, buraya hapsoldular, hiç kıpırdayamadılar. Sonuçta otuz yaşında kocadılar.
Aşağı yukarı 2 yıl sonra bir akşam odasında uyuyordu 22 ay hiçbir yenilik getirmeksizin geçip gitmişti o ise yaşamın kendisine karşı özel bir hoşgörüsü olmalıymışçasına bekleyişinin kararlı bir biçimde sürdürmüştü halbuki 22 ay uzundur birçok şey olabilir 22 ay yeni ailelerin kurulması çocukların da olması hatta konuşmaya başlaması otların olduğu yerde kocaman bir evin yükselmesi güzel bir kadının yaşlanıp artık hiç kimse tarafından Arzu edilmez hale gelmesi bir hastalığın en uzun hastalıklardan biri dahi olsa harekete geçmesi( ki bu arada insan kaygısız yaşamaya devam eder ) yavaş yavaş bedeni kemirmesi bir süre duraklayıp iyileşme umudu vermesi sonra daha da derinleşerek yeniden ortaya çıkıp son umutları kemirmesi için yeterlidir; yine de ölünün gömülüp unutulmasına ve oğlunun yeniden gelmeye başlayıp akşamları mezarlığın parmaklıkları boyunca saf temiz kızlarla gezilmesine vakit kalacaktır.
"Açık yakalar moda olabilir," dedi terzi ustası, ama biz askerler moda ile ilgilenmek durumunda değiliz.Bizim için moda yönetmeliktir. Yönetmelikte der ki "pelerinin yakası boynu sıkacak ve 7 santimetre boyunda olacak."
Dip, başlangıçla ustalık arasındaki uzun ve zorlu yoldur.
