Alper
@frezman
168 okur puanı
Eylül 2022 tarihinde katıldı
Ölmek değil, onu pek idrak edemiyordum, hiç olmak anlaşılması imkansız bir şeydi, yani aslında korkulacak bir şey değildi ama ölmenin kendisini idrak edebiliyordum, hep korktuğun şeyin şimdi başına geldiğinden kesinlikle emin olduğun anı, hep olmayı istediğin kişi olma şansını ebediyen kaybettiğini, şu anda her kimsen çevrendekilerin seni hep böyle hatırlayacağını aniden anladığın anı tahayyül edebiliyordum. İnsanın boğazını bir şey sıkar gibi olurdu herhalde, bir kapı açılıp da oradan nurlar saçılır gibi olmazdı ya da hep tanıdığın ve hoşlandığın, hatta sevdiğin bir kadın ya da erkek o kapıdan uzanıp da seni dinleneceğin, huzur bulacağın bir yere, bir sonsuzluktan ötekine tatlı tatlı çağırıyor gibi olmazdı.
Lanet olsun zaman nehrine; otuz iki yıl geçmiş bile.Edebiyat & Roman
Per Petterson'un At Çalmaya Gidiyoruz'dan sonra okuduğum ikinci romanı oldu. Romanın merkezinde Arvid Jansen, yaşadığı hayal kırıklıkları ve hayatı boyunca aldığı darbeler var.
Boşanma arifesindeyken annesinin kanser olduğu haberiyle sarsılan Arvid ani bir kararla annesinin peşinden Danimarka'ya kaçarcasına gider. Bu andan itibaren gelgitlerle "hala yetişkin olamayan" Arvid'in annesiyle olan sorunlu ilişkisini düzeltmek için onun peşinden sürüklenişine ve geçmişine tanıklık ederiz. Artık 37 yaşında olan Arvid'in yıllar içinde gençliğinde bağlı olduğu idealler yıkılmış ve bir erkek kardeşi ölmüştür. Şimdi ise sevdiği kadın ondan ayrılmak üzeredir. Boş yere çabaladığı yıllardan sonra Mao'nun yazdığı şu dizeleri tekrar hatırlar.
Kırılgan ayrılış imgeleri, o zamanki hali köyün.
Lanet olsun zaman nehrine; otuz iki yıl geçmiş bile.
Roman yer yer birbirinden kopuk bölümlerle okura Arvid'in hayatından çeşitli kesitler ve kırılma noktaları sunuyor. Yazarın karakterler gözünden mekanlar ve kişiler hakkında devamlı yaptığı nostaljik gözlemler romana melankolik bir hava katıyor. Kullanılan sade ve dolambaçsız üslupla roman adeta geçen zaman için yakılmış bir ağıt halini alıyor.
Zaman nehrinin akışını duymaya başlamış herkese tavsiye ederim.
Göçmenlik ve AidiyetEdebiyat & Roman
Abdulrazak Gurnah'ın köken, aidiyet ve aile konularını işlediği Son Hediye, romanın ana karakteri Abbas'ın felç geçirmesiyle başlayan süreçte geçmişiyle hesaplaşmasını işliyor. Abbas, eşi Meryem ve çocukları Hannah ile Cemal'in bakış açılarını takip ettiğimiz romanda Abbas'ın başlattığı hesaplaşma süreci ailesinin de benzer bir yola girmesine ve kökenleriyle yüzleşmelerine sebep olur.
Ailelerinin kökeni ve geçmişiyle ilgili bölük pörçük hikayelerden başka bir şey öğrenemeyen Hannah ve Cemal'i, ait olamama ve kimliksizlik hissi roman boyunca takip eder ve ikisi de buna karşı farklı bir savunma mekanizması geliştirir. Hannah için bu İngilizliği tamamen benimsemek ve yeni erkek arkadaşına uyum sağlamak olur. Cemal için ise kökeni hakkında daha fazla bilgi sahibi olmaya çalışır. Abbas'ın başladığı hesaplaşma eşi Meryem'de de benzer bir istek yaratacak ve sonunda bu kanayan yara kapanmaya başlayacaktır.
Maalesef yazarın kitaplarını Nobel Ödülünü aldıktan sonra okumaya başladım. Kitapları olumlu eleştiriler almalarına rağmen yıllarca fazla satmamış. Buna rağmen İletişim Yayınları'nın beş kitabını çoktan okuyuculara sunmuş olması bizim için büyük bir şans. Diğer kitaplarını da en kısa sürede okuyacağım.
