Gaf Ebesi

Yüreğinin nasıl yandığını söyleyebilenin ateşi azdır.
Sayfa 169
Bahçıvan ve Ölüm / Georgi Gospodinov
Bir seferinde annemle babama fakir olup olmadığımızı sordum. Çocuklarıyla sınıf arakadaşı olduğumuz aile dostlarından misafirlikten dönmüştük. Onlar kendi dairelerinde yaşıyordu, kocaman yumuşak koltukları vardı, kitaplığın vitrininde bir Venedik gondolu biblosu, önünde de göz kırpan bir kartpostal duruyordu. Sınıf arkadaşım dolmakalemlerini boş bir Coca-Cola kutusunda tutuyordu, silgisi ise çilek kokuluydu. Yokluk çoğunlukla birinin varlığıyla karşılaştırıldığında utanç verici hale geliyordu. Biz fakir miyiz sorusuna tam o esnada sigarasını yakan babam sessizliğiyle, annem ise beni artık zengin ve fakir yok diye paylayarak karşılık verdi.
Bahçıvan ve Ölüm / Georgi Gospodinov
Yas aslında bencildir, terk edilmiş bir dünyada kendimiz için tuttuğumuz bir yastır. Ben onsuz nasıl yaşarım?
Dostoyevski, insanın mutlu olduğunu bilmediği için mutsuz olduğunu, tek sebebin bu olduğunu söyler.
Sayfa 178
Yokluk çoğunlukla birinin varlığıyla karşılaştırıldığında utanç verici hale geliyordu.
Sayfa 177