İbrahim Hakkı merhemin şu kıtası ne kadar güzeldir.Alıntı
Haktan olacak işler
Boştur gamü teşvişler
Hak bildiğini işler
Mevlana görelim neyler
Neylerse güzel eyler
/...Cân gamuñ çekmiş idi; var idi boynumda hakı,
Bu anuñ ecri idi kim saña kurbân itdüm.../
_____________
[Canım senin gamına tahammül etmişti; bu yüzden boynumda hakkı vardı.
Canım bu hakkın ecriydi; bu yüzden canımı sana kurbân ettim.]
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Meni candan usandırdı, cefâdan yâr usanmaz mı
Felekler yandı âhımdan, murâdım şem'i yanmaz mı
Gamu bîmârına cânân, deva-yı derd eder ihsan
Niçün kılmaz mene derman, meni bîmarı sanmaz mı
Gamim pünhan tutardım men, dedîler yâre gıl rohşen
Desem ol bî-vefâ bilmen, inanar mı inanmaz mı
Şeb-i hicran yanar cânım, töker gan çeşm-i giryânım
Oyadır halki efgânım, gara bahtim oyanmaz mı
Gûl-i ruhsârınen garşu, gözümden ganlı akar su
Hebîbim fasl-i güldür bu, akar sular bulanmaz mı
Değildim men sana mâil, sen ettin eklimi zâil
Mene ta'n eyleyen gâfil seni, görünce utanmaz mı
Fuzûlî rind-u şeydâdır, hemîşe halka rüsvadır
Sorun kim bu ne sevdâdır, bu sevdâdan usanmaz mı
Eylemez meyl-i behişt üfâde-yi hak-i derüñ
Sâkin-i künc-i gamuñ seyr-i gülistân istemez
Kapının toprağına düşen aşık cennete yönelmez. Senin gam köşende oturan kişi gül bahçesinde dolaşmak istemez.
Dili tîr-i gam zahm-nâk eyledi
Müjeñ fikri beni helâk eyledi
Etegümi elden komayup gamuñ
Girîbânumı çâk çâk eyledi
Gam okları gönlümde yaralar açtı;
kirpiklerinin hayali ise beni helâk etti...
(Ey sevgili,) senin aşkın yüzünden çektiğim gamlar da
eteğimi elden bırakmayıp yakamı parça parça eyledi.
