Gündüz herkesindir. Beni neden hep geceye mahkûm ediyorlar.
Sayfa 350 - Türkiye İş Bankası Yayınları
Bu ne aşk BaudelaireAlıntı
Tercih ederim sabra, geceye ve afyona,
Sevdayla dolup taşan ağzının iksirini;
Arzularım kervanla sana yol aldığında,
Gözlerin sarnıçlardır derdimin su içtiği.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Anna Karenina
Hayatın bütün bu çok zor ve yanıtsız sorularına verdiği ortak yanıtın dışında bir yanıt yoktu. Bu yanıt şuydu: Günün gerektirdiği şekilde yaşamak, yani unutmak. Uyuyarak unutmak artık olanaksızdı, en azından geceye dek,
“Ölüm insanları hep şaşırtır demişti.”
Geceye şaşırmaz, gündüze şaşırmaz, düğüne, savaşa şaşırmaz ama ölüme şaşırır; yaratıldığından beri ölür insanoğlu.
Sayfa 118
Unutmak diye bir şey var mı? Var sanıyordun dün geceye kadar. Yok, sanmıyordun, kandırıyordun kendini. Hep kandırdın.
Bir kara çalı gün boyu
Geceye sığmayan insan.
