İnsan en nihayetinde bir ada değil midir? Bir ada kadar tek başına, bir ada kadar kimsesiz… Öte yandan tek başına ve kimsesiz olmanın aslında tamamıyla kötü olmadığı fikri kuşatıyor beni. Zira tek başına olmak beraberinde özgürlüğü getirdiği gibi, kimsesiz olmak derinlere inmemize olanak sağlıyor.
Yalnız Ali Bey birkaç ay cezaevinde kaldı. Hükümet izin verdikçe annesinin mezarına gider gerek onun, gerek Dilâşub’un kara topraklarını gözlerinin yaşıyla sulardı. Ne faydası var, bu pişmanlık zavallının altı ay içinde kederle mahvolmasından başka bir şeye yaramadı. Meşhurdur, son pişmanlık fayda vermez.
SON
Beni sevmesen ölürdüm
Beni sevmesen bir çakıltaşıydım şimdi
Beni sevmesen bir duvar gibi sağırdım
Kördüm bir ot kadar
Ölümden acıydım, ölümden beterdim
Beni sevmesen
Dünyayı bütün insanlara zindan ederdim