Adolf Hitler'in kitabı 
Kavgam batı dünyasının düşünce ve ifade özgürlüğü anlayışına aykırı olmadığından yayımlanmıştı. 
Jean-Jacques Rousseau ünlü çocuk eğitimi kitabı 
Emile - Bir Çocuk Büyüyor u yazmadan önce İtiraflarım kitabında cahil olarak bahsettiği eşinden olma 5 çocuğunu yetimhaneye bırakmıştı. Nobel ödüllü 
Knut Hamsun ikinci dünya savaşı sırasında Nazileri desteklemişti. 
Marquis de Sade fiziksel ve cinsel saldırılarla meşhur biliyorsunuz. Ve bunlara rağmen edebiyat severler olarak hepsini okuruz biz, madem mayaları kuvvetli yazıların. Ama bazılarımız da var ki bazı isimlere gelince kökü bozuk, fikri bozuk diye tutturuyor da asla almıyorlar eline kitaplarını.
Yapmayın. Salman Rushdie’nin “Yalnızca düşüncelerine katıldığınız insanlarla sınırlı kalacaksa ifade özgürlüğü neye yarar ki?” sözünü hatırlayın.
Muhteşem bir eser bu. Dinamik, gerilimli, ruhsal hezeyanlarla dolu psikolojik bir metin. Tiyatrosunun ilk gösterimlerinde başrol oyuncusu oyundaki karakterin ruhuna öyle bir adapte oluyor ki 38 derece ateşle bekliyor piyesi. Düşünmekten delirme raddesine varan, tabii insanlar arasında yerini kaybeden bir yazar. Bir adam yaratıyor, ölüme ilacı ölüm olan. Ve sonra birbirlerine karışıyorlar. 'Beni benden olmayan hareketlerle zorlamayın.' diyor, kimse anlamıyor.
Peki mahremiyetin sınırı nerede başlayıp bitiyor yazarlar için? Ahmed Arif'in, Kafka'nın mektupları yaşarken yayınlanabilir miydi? Çıldırmazlar mıydı? Bir yazara eseri ile soru sorarken hayatını irdelemeyi seviyoruz biz okurlar, kişinin magazinsel yanını merak edip mahremiyetinden mahrum ediyoruz. Hem de sonuna kadar. Hayranı
··
3.199 Gösterim
10 Yorum
Oscar Wilde'ı da "gay" diye ekleseydiniz keşke. Çünkü hiç kimse eserlerini okurken bunu sorun etmiyor hatta bahsini bile açmıyorlar. Ama konu Necip Fazıl olunca... Aslına bakılırsa bu önyargılar, mesafeler NFK'in şahsına değildir, onun davası İslam'adır. Aksini söylemesinler yalancı olurlar, lütfen... Yoksa böyle bir eser, böyle bir usta kalem nasıl inkar edilir?! Sonda değindiniz kurgu ile bağlı eleştiriye ben de katılıyorum. Evet, Necip Fazıl'da bir "geçikmişlik"in getirdiği bir "acelecilik" görülüyor. Reis Bey'e yazdığım incelemem de bu noktaya değinmiştim. Yüreğinize ve kaleminize sağlık..
Nesrin A.
Gönderi Sahibi
Çok teşekkür ederim, okumuştum o incelemenizi, hatta o cümlenizi hatırlıyorum Ferman Bey. İnşallah İslama değildir bu önyargı.
Bu yorum görüntülenemiyor
Çok önemli birkaç bilgi de ben bırakayım. Dostoyevski kumar oynayıp evli kadınları ayartıyormuş, Canetti bütün peygamberleri hicvedermiş, Hemingway'in Rus ajanı olduğu tespit edilmiş, falan falan...
Yazarken sıkıldım:) Ama ciddi ciddi böyle düşünen kişiler var, kitaplar her zaman yazarın özel yaşantısından bağımsız tutulmalı diyoruz ama İdeolojik kavga çoğu kez ağır basıyor. Bu konularda ihtiyatlı olmak şöyle bir dursun, karalama, aşağılama, yalan, ifrit fikirlerini ortaya dökmek için fırsat yoklayanlar var, bin kelime söylesen bir kelime doğru kabul edilmez, böyle bir psikoloji.
Kitaptan çok bu konuya eğilmek çok da iyi oldu bence. Necip Fazıl'ın 'af' niteliğinde M.Kemal'e yazdığı bir şiir olduğunu öğrendim. Bu ve benzeri bilgiler Necip Fazıl'a olan görüşümü değiştirmedi. Geçmişten bu yana büyük yazar ve iktidar arasındaki ayrılıklar her zaman görülmüştür. İktidarı yerdikten sonra kendini demir parmaklıklarda bulan, şiirleriyle ve fikirleriyle belki de yükseliş döneminin zirvesinde bulunan bir yazarın özgürlüğüne kavuşup daha fazla kitleye ulaşabilmesi için methiye kaleme almasını "yaranma" olarak kabul etmiyorum ben. Yazdıklarının gerçeklik payının bulunmadığını ve geçici olduğunu kabul ederim sadece.
Olaya bu yaranma penceresinden bakacak olursak misalleri çoğaltabiliriz. Sabahattin Ali'nin M.Kemal ve İnönü hakkındaki tenkitlerini söyleyebiliriz mesela. İktidarı karalamak için her şeyi yapan S.Ali'nin hapiste M.Kemal'i öven şiirler kaleme alması da hatırlanmalı. Hatta en yakın dostu Aziz Nesin'le birlikte. O da sonradan Atatürkçü olmuştu ya gerçi.
Kitabın kendisi kadar bu meseleye değinmeniz çok iyi oldu gerçekten, elinize sağlık Nesrin Hanım.
Nesrin A.
Gönderi Sahibi
O ilk paragrafa sayfalarca ekleme yapılabilir Sergen Bey, çok çok güzel bir ekleme teşekkür ederim :)
Edebiyatın Aykırı Çocukları bu kitabın yarısını okudum, içindeki yazarların bir kısmını bilmediğim için ilgimi çekmedi ve bazı yazarların hayatları beni tam anlamıyla dehşete düşürdü. Ünlü ve fantezi dünyalarında kadına şiddetin her türlüsü olan nice yazar! İnsanların birbirinden farklı dünyalarında kıyasıya bir mücadele elbette olucak, hem hayvanlarınki gibi hayatta kalmak için de değil, yok yere, boş yere olucak bu. Tam anlamıyla birileri birilerine illa ki kıyıcak. Ne bu kitap için ne bu yazar için sözüm, kayırma yaparken kaydırma yapan herkese, illa okunacak diye bir şart yok. Ama birilerini ideolojik sebeplerle okunmasın diye karalarken, aşağıladığımız bir tavrı benimsemiyor muyuz? Misal Nazım Hikmet'i ideolojik olarak okumam diyen, net okuma kardeşim Nazım'dan bir şey eksiltmezsin. Dersen ki "Piraye'ye yaptığını ve aşk hayatının bütününü okuduğumda onu samimi bulmuyorum, o güzel satırlar benim insanlara güvenimi sarsıyor. İnanıyorum aşka ama aşkın bu gezintisi beni sarsıyor" eyvallah. Yok Nazım komanistmiş yok şöyleymiş böyleymiş geç bu işleri, derim. Fakat sol güruhtan bir takım insanlar sağ güruhtan insanların eserleriyle ilgili, hemen falan zamanda falan işi yapmış diyor ya, orada onlara diyorum geçin bu işleri. Madem taraflar söz konusu, madem doğru taraf diye bir şey var. Bunu kötü kelimelerle, karalama içeren cümlelerle, ideolojik olarak işinize geldiği gibi yorumladığınız olaylarla yapmayın. Birileri bir şey diyecek endişesiyle yazılmasın incelemeler. Sivrilmesin kalemler. Nesrin Hanım politik olmayan, ama bir o kadar naif ve güzel incelemesinde görüşlerini çok güzel ifade etmiş. İlk paragrafı alkışlayarak okudum. Ve açık söyleyim bu kitap okumama rağmen hiç ilgimi çekmedi. Sadece yazara burada ve başka incelemelerde, sohbetler esnasında yöneltilen kaba tavrı doğru bulmadığımı belirtmek için yazdım. Okumakla eksilmez kimse, ancak çoğalabiliriz. Merak etmeyin, düşünceler de kemik gibidir, sert bir darbe inmeden kırılmaz. O yüzden önyargıları bir kenara bırakarak okuyun her kimi okursanız.
İncelemeniz için teşekkür etmek istiyorum Nesrin Hanım. Ben şu okurların incelemelerini okuyun iletisi paylaşamam ama görmek istediğim insanları fırsat buldukça teşvik etmeye çalışıyorum. Sizi daha fazla okumak isterim. Lütfen daha fazla yazın.Nesrin A.
Gönderi Sahibi
O kadar güzel ki çoğunuzun yorumları, üstüne eklenecek herhangi bir cümle bulamıyor insan. Sizin dünkü incelemenizde geçiyordu sanırım üç lafı sevmiyorum aşk, emek ve dönek diye değil mi? Ben nefret ediyorum dönek kelimesinden, insanların kalıplaşmış yargılarına karşı kendilerini müdafaa araçları, yapıştırıp geçiyor okumuşçalar, çok bildimcikler önüne başka bir yol çizenlere. Teşekkür ederim, ama yazmak çok meşakkatli :)
Reklam
Kaleminize, emeğinize ve yüreğinize sağlık Nesrin Hanım. Gayet güzel, bilgilendirici ve hoş bir incelemeyi bizler için kaleme almışsınız.
Salman Rushdie sizin de incelemiz ile yer verdiğiniz şu sözünde: “Yalnızca düşüncelerine katıldığınız insanlarla sınırlı kalacaksa ifade özgürlüğü neye yarar ki?” aslında çok haklıydı! Ama gel gelelim güç öyle bir şeydir ki, bir kere ele geçtikten sonra, her dönemin baskıcı ve totaliter yanını da birlikte getirmektedir. Düşünceye saygı duyarak bunu özgürce yaşayabilen ülkeler bu dünya üzerinde inanın parmakla sayılacak kadar azdır. Gerisi ise uluslararası antlaşmalar gereği imzaladıkları o hükümlere asla sadık kalmamışlardır.
Bu kitaba dair olan incelemeniz, aktarmış olduğunuz görüş ve düşünceleriniz için tekrar teşekkür eder, güzel bir gün dilerim. Saygılar efenim.
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.