Yere düştü şiirler
Tuz buz oldu sessizce.
Toplamaya çalıştıkça battı yüreğime.
Kan revan oldu ortalık
Hüzün olup aktı içime.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Gönül yapmayı değil de yıkmayı çok iyi biliriz insan türü olarakAlıntı
Biz böyle kavga dövüşün ortasında
çocuklar gibi ne diye daldık gevezeliğe
birbirimize savuracak küfürler çok
yüz sıralı gemi bile taşıyamaz
Dili oynaktır insanoğlunun
söz tarlasında otlar durur
ne söylersen onu geri alırsın.
"Karacaoğlan da öyle demiyor muydu, adı sanı bilinmedik ellere gitmeyince gönül yardan ayrılmaz..."
Huzurun bol kazanmakta, çok harcamakta, güzel yiyıp içmekte, iyi giyinip gezmekte değil bir davaya gönül vermekte, sevdası uğruna her çileye göğüs germekte, her zorluğa tahammül etmekte olduğunu sessiz sedasız anlatmakta.
