William Roseberry, yazıktır ki hızla gelişen kansere yenik düşerek 50 yaşında vefat etmiş değerli bir Amerikalı Marksist antropolog.
Klasik bir marksist değil, evrimci ya da aşamalı gelişimci tarihsel materyalizmin kusurlu olduğunu, insanların yaşam deneyimlerin üreyen öznel değerlendirmelerinin ve yaşamlarındaki etkinliklerinin önemini, bu doğrultuda tarihsel değişimin öngörülemezliğini düşünen ve bu yaklaşımına uygun incelemeler yapan bir bilim insanı. Makalelerinden derlediği bu kitabının başlığından da anlaşılabileceği gibi, bütün toplumların er veya geç uyduğu tek bir tarih değil, "tarihler" vardır.
Bu kitaptaki makaleler daha çok kapitalizmi ve bununla bağlantılı olarak işçileri ve antropolojinin klasik araştırma öznesi köylüleri ele alıyor. Tek yönlü, mutlak sömürü gibi etkinlik değil, buna verilen karşılıkları da hesaba katınca çift yönlü bir etkileşimin gerçekleştiğini, kısaca kapitalizmin düzensiz bir gelişme gösterdiğini ortaya koyuyor.
Muhalif siyasete duyarlı bir antropolog olarak, son makalesinde, alternatif topluluk imgelerinin inşa edileceği kültürel şekil ve simgeler, ayrıca bu imgelerin siyasal ifade alabilmesini sağlayan örgütsel veya kurumsal oluşumlar üzerinde duruyor. Çünkü, "kültürel metinler" (cultural texts) aynı zamanda yorumlardır. Bu metinlerin yazarları ve dinleyicileri ve de vaaz ettikleri eylemlerin sonuçları vardır. Verdiği birçok örnek arasından Nikaragua Sandinista Devrimi dikkat çekici. Faşist ve komprador Somoza'nın devrilmesi, hem büyük, görece örgütlü olmayan ve dik, çok-sınıflı "hayali" bir topluluk (Benedict Anderson'un "hayalî cemaat"ine benzer bir şekilde), hem de çok daha küçük, sıkı bir şekilde örgütlü, yatay, sınıf temelli hayali bir topluluk sayesinde gerçekleşmiştir.