selim koç
@grabowski
Fabrika üzerine kurulu düzen yerini yavaş yavaş başka
bir dünyaya bırakmaktadır. Üçüncü sektör (hizmet) insanların
üretim şekline hakim olmakta ve buna göre "üçüncü
sektör yaşam biçimi" oluşmaktadır (belli bir giyim tarzı,
belli yerlerde gezmek, belli yerlerden alış-veriş yapmak, belli
bir tip araba kullanmak yaygınlaşmıştır). Refah Devletinin
bolluk yıllarında, Marcuse'nin deyimi ile insanlar "tekboyutlaşmaktaydılar".
Sınıflar arası farklılık, dış görünümde,
giyimde, kullanılan markalarda, artık azalmakta, herkes aynı
bir görünüm kazanmaktadır. Fakat Refah Devletinin
oluşmasında, bu ülkelere gelip çalışan ve bolluğun oluşmasına
katkıda bulunan "yabancı göçmenlerin" yerini unutmamak
gereklidir: Burjuvazi iktidarı kendi. ülkelerinin refahını,
dışa açılarak, dışarıyı içeriye getirerek (Kolonicilik zihniyetinde
ülkenin içi dışarıya açılmaktadır, halbuki yeni -kolonicilik
olarak nitelendirilen Refah Devleti seneleri, dışarısının
içeriye getirilip, içeride dışlanması zihniyetidir. Yabancı
işçiler .artık içerisinin dışarısı olmuşlardır) korumuştur.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Günümüzde rasyonel temellerini yitirmiş
olan çoğunluk ilkesi tümüyle akıldışı bir
boyut kazanmıştır. Her felsefi, ahlaki ve
siyasal düşüncede —onu tarihsel köklerine
bağlayan hayat bağının kopartılmasıyla
birlikte— yeni bir mitolojinin nüvesini
oluşturma eğilimi göze çarpmaktadır; bu,
aydınlanmanın ilerlemesinin belli
noktalarda hurafe ve paranoyaya sapma
eğiliminin nedenlerinden biridir. Her
konuda kamu yargılarına başvurma
biçimini alan ve çeşitli kamuoyu ölçme ve
modern iletişim teknikleriyle uygulanan
çoğunluk ilkesi, düşüncenin hizmet etmek
zorunda olduğu egemen kuvvet haline
gelmiştir. Yeni bir tanrıdır; ama büyük
devrimlerin habercilerinin düşündüğü
anlamda, yani varolan adaletsizliğe karşı
direnen bir güç olarak değil, uyumsuz olan
herşeye karşı direnen bir güç olarak... Halk
çeşitli kısmi çıkarların kontrolü altına
girdikçe, çoğunluk da kültürel hayatın
hakemi olarak sunulmaya başlar.
..gerçek Tanrı'nın, bir başka
deyişle ilk-Tanrı'nın tanınması mümkün değildir. Böyle bir şey
Tanrı'nın kendisi için bile mümkün değildir. Çünkü evren olduğu
sürece, sürekli bir yok etme ve kendini mükemmeleştirme
devri olduğu sürece, ilk-Tanrı kendini tanıma süreci içinde olacaktır.
Bu süreç içinde Tanrı'ya yönelik bir ibadet mantıksızdır,
çünkü insan ancak bildiği bir şeye ibadet eder ve onu onurlandım.
İnsanın bilmediği bir şeye ibadet etmesi saçmadır.
Tanrı uzun bir südür devrinden sonra kendini tümüyle tanıdığında
da ibadete ihtiyacı olmayacaktır, çünkü artık kendi kendine
yeterlidir ve bütün dönüşüm ve yabancılaşma formlarını
yok etmiştir. Tanrı'nın istediği, insanın bilgisi kamil insanın bilgisidir.
Çünkü yalnız bunlar Tanrı'ya kendi kendini tanıma sürecinde
yardımcı olabilir. Bu nedenle gerçek ibadet biçimsel
dinsel dualar değil, bilgi edinmektir. dualar ve ibadet sadece insanın
duygularının tatmin edilmesine· yarar. İnsan ne kadar hayvansal
duygulara sahip bir varlık ise, içsel sağlamlık kazanmak
için o derece çok duaya ve ibadete ihtiyaç duyar. Fakat
aslında her i kisi de Tanrı için yararsızdır. Tanrı'ya gerçek ibadet,
Tanrı'nın gözle görülür sureti olan doğa ve bütün öbür olgular
hakkında bilgi edinmek ve bununla övünmektir.
aşk sanat
okulunun birinci sınıfında bir öğrenciyim bana kafamdaki
bütün güzellikleri birleştirmek için bildiğim bütün güzellikleri
seninle yaşayabilmek için neler verdiğini bir bilsen
derdi bunu başarabilecek miyim bütün okuduklarımı düşündüklerimi
hissettiklerimi anlatmalıyım onların senin
gözlerindeki yansımalarını bilmeliyim hayır hepsini yeni
baştan okumalıyım düşünmeliyim senden önce ve senden
sonra bütün bunlar ne ifade etmiş ne ifade ediyor bilmeliyim
hayır yalnız senden sonra seninle neler oluyor onu bilmeliyim
hayır hiçbir şey bilmemeliyim bilmek kelimesini
sözlükten çıkarmalıyım satırların arasına sıkışıp aşka kapalı
kaldığım devirlerde kaçırdığım güzellikleri yakalamalıyım
Tevazu: Riyaseti ve böbürlenmeyi terk etmek, büyüklenmekten ve gereğinden fazla
ikram etmekten kaçınmak demektir.
Ayrıca bu duygunun bir gereği olarak insan faziletlerini sergilemekten, makam ve mal
gibi sahip olduğu şeylerle övünmekten de uzak durmalıdır.
Kişinin kendini beğenmişlikten ve kibirden uzak durması da tevazudur.
Tevazu, ancak büyük insanlarda, liderlerde, fazilet ve ilim ehlinde güzel ve yerindedir.
Düşük düzeyli kimseler, mütevazı olamazlar. Zira, konumları zaten düşüktür, ondan
daha da düşemezler.
