"Bense eski kahvemde oturmaktayım, cebimde iki paket sigara. Karşıda Haydarpaşa garı, gri bir ev ödevi gibi. Adamlar geçiyor, yüzsüz, gözsüz, gülüşsüz adamlar."
Sevdiğini belli etmeyi ayıptan sayardı. Korkardı. Sevilmenin yükünü taşımaktan çekinirdi. Sevilen biri, bir varlık iddia-sında bulunmaz mı? Fahrinin hiçbir iddiası yoktu. 'Ben de buradayım, demezdi. Sadece oradaydı. Şu hayatta kocanı hangi renkle tanımlarsın deselerdi hiç tereddüt etmeden gri derdim. Az konuşan, az isteyen, azla yetinen, aza kanaat eden az yer kaplayan bir adamdı. Kırk üç kiloydu. Yeryüzünde kapladığı yer için bile hep küskündü.
Yüzükoyun yatıyor yüzümde ölüm aşk, sırtüstü uzanmış içime kavuşturmuş ensesinde gri ellerini
Tükenen duygular...
Adına Sevgi denen duyguların canlı, insanın yüreğini titreten gökkuşağı benim yüreğimde solmuştu, her şeye karşı duyduğum kin kömür gazı ateşi gibi koyu mavi titrek bir ışık veriyordu ve kalbimde de yoğun bir hoşnutsuzluk duygusu, bu gri, cansız saçmalıkta bir başıma olduğum hissi için için yanıyordu.
Psikiyatrist: En büyük sorununuz hâlâ siyah-beyaz düşünüyor olmanız.
Ben: Siyah-beyaz mı?
Psikiyatrist: Evet. Kendinizi bir köşeye sıkıştırmışsınız ve siyah ile beyaz arasında bir seçime zorluyorsunuz. Birisiyle görüşüp görüşmemek, o kişiyle yakın arkadaş olmak ya da bir daha o kişiyle konuşmamak arasında bir seçim. Karşınızdakine ya parlıyorsunuz ya da onu sineye çekiyorsunuz. Elinizdeki tek seçenek evet ya da hayır, bir orta yolunuz yok.
...
Psikiyatrist: Grinin pek çok tonu var ama o zaman bile sadece tek bir gri tonu olduğuna inanıyorsunuz gibi geliyor bana. Bir sürü renk ve ton var ama siz bunu öyle görmüyorsunuz.
Luffy’nin memleketi Goa Krallığı: Bir toplumsal tabakalaşma
Luffy ve devrimci babası Dragon'un memleketi olan Goa Krallığı, Doğu Mavi'deki Dawn Adası'nın tamamını kapsar. Luffy, Ace ve Sabo'nun tanıştığı, bir kadeh sake içip kardeş oldukları yer burasıdır. Biraz uzak olsa da Luffy'nin Shanks ile tanıştığı Corvo Dağı'nın arkasında bulunan küçük Fuchsia köyü de bu krallığa dâhildir. Goa Krallığı'nın kalbi, toplumsal tabakalaşmanın kusursuz bir örneğidir. Merkezde, kraliyet ailesinin yaşadığı saray bulunur. Sarayın çevresinde, halkın geri kalanından kalın bir duvarla ayrılan ve sadece asillerin yaşadığı mahalle yer alır. Bu duvarın çevresinde, alt soyluların ve nispeten varlıklı kişilerin yaşadığı hoş bir şehir merkezi vardır. Şehir merkezinden uzaklaştıkça işçi sınıfının yaşadığı ve küçük suçluların yuvası olan varoş bir bölgeye ulaşılır, dışarıdaki çöplüğün kokusu bile burada hissedilir.
Varoş semtin etrafında ikinci bir duvar yükselir: Bu duvar, bölge halkını devasa bir açık hava çöplüğü olan Gri Terminal'den ayıran büyük bir surdur. Duvarın yalnızca tek bir büyük kapısı vardır ve bu kapı, şehrin tüm çöplerinin atılması için günde iki kez açılır. Toplumun tüm pislikleri burada yaşar: korsanlar, haydutlar, kanun kaçakları... Burası suçların ve salgın hastalıkların yayıldığı kanunsuz bir bölgedir. Halk, üst şehirden atılan çöplerle yaşamını sürdürür. Böylece Goa, “istemediği tüm unsurları başarıyla ortadan kaldırmış ayrımcı bir toplumun kusursuz örneği" hâline gelir. Soylular, Kutsal Ejder Aziz Jalmack'in ziyaretinden önce Gri Terminal'i içindeki insanlarla birlikte yakmaktan çekinmez. Günümüz gerçeklerinden uzak olmayan bu ayrımcılık biçimleri birçok ülkede mevcuttur ve Eiichirō Oda, Gri Terminal'i tasarlamak için Manila'daki Smokey Mountain çöp sahasından ilham aldığını söyler.
