İstanbula baxmağa,
İki min göz gәrәkdir, iki gözdәn kar aşmaz.
Gözәllәr gözәlini,
Bir dәfә görәn kimi gördüm demәk yaraşmaz!
İstanbulu gәzmәyә,
Bir ömür bәs elәmәz, ikinci ömür gәrәk,
Ürәk poladdan mәtin, iradә dәmir gәrәk!
İstanbulda qalmağa,
Vaxt gәrәk, zaman gәrәk hәftәlәr, aylar qәdәr.
İstanbulu qucmağa,
Qollar uzanmalıdır әn uzun çaylar qәdәr!
İstanbulu duymağa,
Qәlbin zәngin olmalı, zәngin saraylar qәdәr!
Qәvvas olmaq gәrәkdir sularında üzmәyә,
Qartal olmaq gәrәkdir göylәrindә süzmәyә.
Dalğa nә qәdәr yaşıl, su nә qәdәr duruymuş,
İstanbul bu dünyanın gözlәrinin nuruymuş!
Mәndәn soruşsalar ki, İstanbulda nә gördün,
Neçә sehrli saray, neçә xәzinә gördün?
Gördüyümü demәyә,
Dinmәyә, danışmağa dilin qüdrәti çatmaz!
Tәrifini yazmağa qәlәm aciz, söz kasıb,
Havasını çalmağa telin qüdrәti çatmaz!
İstanbulu çәkmәyә,
Dünyanın әn ilahi, dahi rәssamı gәlә,
Bir әlindә çırağı, birindә şamı gәlә,
Olanı göstәrmәyә әlin qüdrәti çatmaz!
İstanbul bir qaladı,
Bir daşını salmağa
Qasırğanın, tufanın, selin qüdrәti çatmaz!