"BİR YAŞAM ÖYKÜSÜ"
Gece vagonun içi karanlık. Annemin anlattığına göre kadının biri bana,
'Hadi Vartan bir şarkı söyle de biraz şenlenelim,' demiş. Ben de şöyle bir şarkı tutturmuşum:
'Elinde bir deste gül
Gülistan'dan geliyor,
Yavuklusu yanında
Al yanaktan öpüyor.'
Vartan İhmalyan, 1913’te Konya’da doğdu. 1944’te Robert Kolej’in mühendislik bölümünden mezun oldu. Ardından Fransa, Macaristan, Polonya ve Çin derken 1961’de Moskova’ya yerleşti ve 1987’deki ölümüne kadar orada yaşadı. Bir mühendis, bir göçmen, bir dil sever. Ve Türkiye’yle bağı hiç kopmayan bir yürek.
Edebiyatımızda “İhmal Amca” olarak tanınan, çocuklara armağan ettiği masallarla hafızalara kazınan Vartan İhmalyan’ın Bir Yaşam Öyküsü, 20. yüzyılın çalkantılı coğrafyasında bir Ermeni, bir Türkçe sever, bir komünist ve bir entelektüel olarak var olma mücadelesinin belgeseli. Kitap, onun “Benim iki anadilimden ilki Türkçe’dir” sözünü edebi bir kimlik tanımı olmaktan çıkarıp derin bir tarihsel ve siyasi bağlama oturtuyor.
Eserin, Vedat Türkali ve Mete Tunçay’ın değerlendirme yazılarıyla birlikte sunulması bakımından da kıymetli; çünkü bu isimler hem İhmalyan’ın tanığı olduğu dönemin hem de Türkiye sol hareketinin önemli aktörleri. Peki, bu anı kitabını diğerlerinden ayıran şey ne? Neden hâlâ okunmayı hak ediyor?
İhmalyan anılarına 1915’e, Konya’dan kalkan bir trenle başlıyor. Henüz iki yaşında olmasına rağmen aile büyüklerinden dinlediği bu travmayı şöyle aktarır: “Derken, günün birinde katar katar hayvan vagonlarına binmiş, Doğu’ya gidiyoruz. Bende bir sevinç, bir sevinç ki trene binmişim diye. Oysa sürgüne gidiyormuşuz.”
Bu masum bakış açısıyla söylenen söz, Ermeni tehciri gibi bir kırılma anını edebiyata taşırken, aynı zamanda ailesinin nasıl kıl payı kurtulduğunu (Ereğli’de ambar müdürü olan bir
En son ilk kitap felaket bir yerde bitmişti. Rena Mienas’ta öldükten sonra kendini başka bir diyarda Yansimra’da bulur. Rena’nın omuzlarındaki yük her geçen gün ağırlaşırken, doğru bildiği her şey sorgulanmaya başlıyor. Kader, kehanetler ve zorlu seçimlerle dolu bu yolculukta onu oldukça sarsıcı kararlar bekliyor. Burada başına gelmeyen kalmadı Rena’nın Kitap yine çok akıcıydı sonlara doğru sayfa 565.sayfa olması lazım şok icinde okudum Ama sonu güzel bitti devam kitabını ve güçlü Rena’yı element varisi olarak okumak için sabırsızlanıyorum! Çok sevdiğim bir seri oldu sevdiğim bir çok unsur var. Alın okuyun fantastik seven dostlarım
Reklam
#okudumbitti
YAZAR: ORKUN GALOLAR
YAYIN: İNKILAP KİTABEVİ
Herkese merhabalar bugün sizlere Orkun Galolar'ın kaleminden çıkan öyle bir kitapla geldim ki anlatamam o derece üzüldüm diyebilirim içimi parçaladı adeta Umut'a defalarca üzüldüm defalarca gözyaşlarım pıt dedi o yüzden haydi gelin sizi daha fazla merakta bırakmadan kitabın konusuna geçelim.
Çocukluğundan beri Elif’i seven Umut, her aile buluşmasını bir umutla bekler. İçindekileri anlatmak ister ama Elif ona hiçbir zaman bu fırsatı vermez. Ne umut verir ne de tamamen uzaklaşır. Buna rağmen Umut vazgeçmez. Hayatını, hayallerini ve hatta geleceğini bile Elif’e yakın olabilmek üzerine kurar.
Zaman geçer, Elif başka birine âşık olur, evlenir ve yurt dışına gider. Ama Umut’un kalbindeki yerini hiç kaybetmez. Aradan geçen on beş yıl bile sevgisini eksiltemez.
Yıllar sonra Elif geri döndüğünde Umut’un içinde yeniden bir umut filizlenir. Fakat her zamanki gibi Elif yine gider. Aslında bu ilk gidişi değildir; Elif her gelişinde gitmiş, Umut ise her defasında onu yeniden kabul etmiştir.
Bu hikâye karşılıksız bir aşkın, beklemenin ve vazgeçememenin hikâyesi. Çünkü Umut’un en büyük acısı Elif’i kaybetmek değil, onu yıllarca sevmesine rağmen hiçbir zaman gerçekten ona sahip olamamaktır.
#ALINTILAR
Ve tabii o zaman anlamamıştım. Birini kaybetmemek için kendinden vazgeçmek, kaybetmenin başka bir biçimiydi.
Arkamdan konuşulanları bilmiyor değilim ama hayat da gül bahçesi sunmadı bana.
İki farklı zaman dilimindeyim. Gidip geliyorum geçen yıllarla şimdi arasında.
Arcane ve Ambessa'nın geçmişi
Arcane'den önce Medarda ailesinde olanların anlatıldığı kitap.
-Hikaye, Medarda soyunun başına geçicek kişinin kim olacağı etrafında dönüyor.
-Ambessa hırslı, güçlü bir savaşçı. Ve Noxus'un düşünce yapısını tam anlamda yansıtan bir karakter. Ve geçmişine ait birçok sır taşıyor.
-Mel Piltover'a yollanmadan önce neler yaşadı?
-Kara Gül'ün Ambessa ile ne işi var?
Gibi konuları öğreniyorsunuz.
-Ayrıca LOL evrenine yakınsanız, bir başka karakter olan Rell de bu hikayede bolca yer alıyor.
Evrendeki diğer kitaplar:
(
Garen) incelemesi: #286706631
(
Afet) incelemesi: #219898551
Garen) incelemesi: #286706631
(Afet) incelemesi: #219898551
#okudumbitti Tiamat
Osmanlı tahtelbahirinde(denizaltında) geçen hayal üstü olaylar bir gün felsefenin, dinin, mitolojinin de yer bulduğu kurgu dolu kitap.
Denizcilik dili çok baskın okurken buralarda biraz zorlanıyor insan o sebep kitabı tam anlamaya 50 - 100 sayfa okuyunca başlıyorsun bu defa da kitap bitmeye başlıyor. Yine de bir iki günde okudum bitirdim.
**Dipnot: yazarın okuyucularının 8 senedir beklediği bir eser olması, yayımlandığı(2022) tarihte okurlarını ikiye bölmüştür. Eski ve yarım kalmış bir kitabı yeniden ele alarak kendi çizgisinden çıkmadan, farklı bir tarzla okuyucusunun karşısına çıkmıştır. Yazardan okuduğum ilk kitap olmasına rağmen yazarın cümle kurma şekline hayran kaldım.
*Akıl bir gül hayatta kalma kabiliyetine denir.
*Yıkım sandığım şey, belki de yeniden doğmanın sancısıdır.
*Kaos dediğin, kontrol edemediğin düzenin adıdır.
*İnsan bazen kendini kurtarmak için önce içindeki canavarı serbest bırakmalı.
Bir Kadın Nasıl Yok Edilir?
Puan vermedi·152 syf.·
2026 82. kitabı
“Bir kadın asılacak.” cümlesiyle başlayan bir kitabın zaten kolay bir şey anlatmadığı en başından belli oluyor. Ama roman ilerledikçe şunu daha net görüyorum: Mesele sadece bir kadının başına gelenler değil, o kadının herkesin gözünde başka bir şeye dönüşmesi.
Melek karakteri bende en çok iz bırakan kısım oldu. Çünkü Melek’e bakınca tek bir insan görmüyorsun aslında. Herkes onu başka bir şey olarak görüyor. Kimi için kötü, kimi için kullanabileceği bir beden, kimi için de kurtarılması gereken biri. Ama kimse onu gerçekten olduğu gibi, bir insan olarak görmüyor. Bence kitabın en rahatsız edici tarafı da bu.
Hüsrev karakteri ise beni en çok öfkelendiren karakter oldu. Çünkü gücü elinde tuttuğu için her şeyi yapabileceğini düşünüyor. Melek’i bir insan gibi değil, sahip olunacak bir şey gibi görüyor. Onun hayatı üzerinde söz sahibi olduğunu sanıyor. En ağır tarafı da bunu normal görmesi. Okurken sürekli “bir insan bunu nasıl bu kadar rahat yapabilir?” sorusu aklımda kaldı.
Melek’in yaşadığı durum da aslında sadece tek bir olay değil, bir düzenin sonucu gibi. Özellikle Hüsrev’in kurduğu bu yapı içinde Melek’in bir cinsel nesne gibi görülmesi ve erkekler tarafından sömürülmesi, onun ne kadar çaresiz bırakıldığını gösteriyor. Bu durum sadece fiziksel değil, aynı zamanda ruhsal olarak da onu yavaş yavaş yok ediyor.
Kitapta en çok aklımda kalan cümlelerden biri şu oldu: “Hep susuyorlar. Suçluluğu kesin olanlar.” Bu bana sadece bireyleri değil, genel olarak bir sessizlik halini anlatıyor gibi geldi. Çünkü herkes bir şeyleri biliyor ama çoğu kişi bunu dile getirmiyor. Bu da aslında olanlara ortak olmak gibi.
Bir de Melek’i anlatan çiçek benzetmeleri var. “Oysa, dalından koparılmış, vazoda soldurulmuş bir çiçeği ne kurtarabilir?” cümlesi özellikle çok ağır geliyor. Çünkü
Reklam
Reklam