İş arkadaşlarımın neden heyecanlandığını anlamıyordum, tabii o emojiler ve ünlem işaretleri gerçek bir duygu seliyse ve kişinin felç geçirdiği anlamına gelmiyorsa. Ya da nedendir bilinmez, onlar da numara yapıyorlardı. Belki de terfi almak ya da biri onları takdir ettiğinde duydukları haz içindi. Belki de üst düzey birine yaranarak sonunda şirket için ne kadar değerli olduklarını kanıtlamak için. 
“Kolları sıvamak, takım olmak” Güya şirket bir aileydi. İş arkadaşlarınızın, bir iş arkadaşından daha fazlası olduğunu düşünmeniz lazımdı ki akşam altıda masanızdan güç bela kalkasınız ve kendinizi sanki kardeşinizi bir benzin istasyonunda terk ediyormuş gibi hissedesiniz.