"Duygulardan mantıklı kararlar beklememeli insan. Ki aşk mantık sustuğunda konuşmaya başlar. Belki bir gün manyak gibi değil de akıllı uslu sevmeyi öğretir bize bu tecrübeler. İşte o zaman öğreniriz 'Hadi atlayalım' dediğinde, 'Niye düşüyoruz' diye sormaman gerektiğini..."
Rahman'ın o kulları ki, onlar yeryüzünde vakar ve tevazu ile yürürler, cahiller kendilerine hoşa gitmeyecek laflar ettiğinde, onlara hadi selametle derler.
Betereci dediğimiz bir uzman çavuş vardı, 1988 ya da 1989'da komple timini kaybetmiş. Askeri çok severdi. Nöbette uyuyana tutanak tutmaz, "hadi aslanım uyan" deyip çekirdek verirdi. Çavuş bizi rahatlatıyor, gevşememizi sağlıyor, çok gevşeyince, "fazla gevşemeyin" diyordu. Askerlik çok garip, insanın aklına ölüm gelmiyor. Sadece sabahı düşünüyorsunuz..
"Vazgeçmiyorum lan. Vazgeçmiyorum! Hadi bakalım, hodri meydan!" "Madem annemin kaderine dahi yazıldın, Ayperi Ak, o zaman bende Ömer Seyirhan'sam senin de soyadın Seyirhan olacak!"