Emir
@hakikatidesi
Neoliberal rejim ahlakı sömürmektedir. Otantiklik, kendine özgürlük süsü verdiği anda tahakküm tamamlanmakta ve yetkinleşmektedir. Otantiklik, neoliberal bir üretim biçimi ortaya koymaktadır. İnsan, kendisini gerçekleştirdiği inancı içinde gönüllü olarak kendini sömürmektedir. Neoliberal rejim, otantiklik kültü aracılığıyla kişiyi kendine mâl etmekte ve onu daha yüksek verimlilikte bir üretim tesisine dönüştürmektedir. Dolayısıyla kişi bütünüyle üretim sürecine mıhlanmaktadır.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Narsistik performans öznesi, ben-libidosunun uğursuz ve ölümcül biriktirme eylemine çarparak parçalanmaktadır. Mahvolana dek, kendini gönüllü olarak tutkuyla sömürmektedir. Kendini ölümüne optimize etmektedir. Başarısız olmaksa, depresyon veya tükenmişlik anlamına gelmektedir.
Günümüzde yeni uyarıcıların, heyecanların ve yaşantıların peşinde koşarken yineleme becerimizi kaybediyoruz. Otantiklik, inovasyon veya yaratıcılık gibi neoliberal dispozitifler sürekli [permanenter] bir yenilik arayışı zorlamasının parçasıdır. Oysa bunlar en nihayetinde aynı şeyin varyasyonlarıdır sadece. Doyurucu bir yinelemeye izin veren, eski veya olmuşluk kazanan şey bertaraf edilmektedir, zira eski olan, üretimi sürekli artırma mantığının karşısına dikilmektedir. Nitekim yinelemeler yaşamı istikrarlı kılar. Muhafaza [Einhausung], onun karakteristik özelliğidir.
Günümüzde değerler bireysel tüketimin nesnesi konumunda. Bizzat onlar da meta haline gelmiş durumda. Adalet, insanlık ve kalıcılık gibi değerler ekonominin ortamında körü körüne istismar ediliyor. “Çay içerek dünyayı değiştirmek”, diyor bir ticaret fuarı firmasının sloganı. Tüketim sayesinde dünyanın değişmesi; devrimin sonu olurdu bu. Ayakkabılar ve giysiler de illa ki vegan olacak. Yakında vegan akıllı telefonlar da çıkar. Neoliberalizm, ahlakı katmerli bir şekilde sömürüyor. Ahlaki değerler kendini farklılaştırma belirtisi olarak tüketiliyor, egonun hesabına yazılıyor, bu da kişinin kendilik-değerini yükseltmeye hizmet ediyor. Narsistik özsaygıyı artırıyor. İnsanlar değerleri topluluğa değil, aksine kendi egosuna atfediyor.
