Halis Yıldız

Halis Yıldız
Lisans
İstanbul
Isparta
94 okur puanı
Eylül 2015 tarihinde katıldı
Sana anlatamadıktan sonra gördüklerim neye yarar?
Sayfa 36 - İletişim·Kitabı okudu
Edebiyatın En Tatlı Eşleşmeleri!
Peki ya sizin favori kitabınız hangi tatlı olurdu?
Okudukça zevkleriniz incelir, daha tuhaf, daha rafine kitaplara, yazarlara el atmaya başlarsınız, bu meşgale sırasında muhtemelen hayat gailesi bakımından dibe doğru kaymaktasınızdır... Okuduklarınızı, müstesna olduğunu düşündüğünüz satırları birilerine anlatmak istersiniz, zira şahsa mahsusun hazzı kısa sürer, ömrü uzun olan paylaşmaktır... Fakat ortalığı her zamanki gibi kaba saba kelimeler, düşük cümleler işgal etmiştir, o gürültüde kimse sizi duymaz... Okumak hem bir hayat başarısızlığının, ki unutmayın okumak mağlupların işidir, hem de derin bir yalnızlık hissinin sebebi olup çıkmıştır...
April
Edebiyat
Hiç kimse rüyasından bir şey alıp getirememiştir. Rüyanın çıkışında görünmez bir gümrük vardır, orada her şeye el konulur. O şeyin durduğu bu ince sınırı ilk olarak çocukluğumda fark etmiştim. Ona "şey" diyordum çünkü bir isim koyamıyordum. O şey beni rüya çıkışında baştan aşağı arıyordu ve ancak yanıma hiçbir şey almadığıma emin olduğunda uyanmama izin veriyordu. Günlerce, daha doğrusu gecelerce semt pastanemizi rüyamda gördüğüm oluyordu. Kuyruğa giriyordum ve satıcı kadının önüne geçme zamanı geldiğinde sıkıntı içinde ceplerimi karıştırmaya başlıyordum, her karıştırılan ceple dehşet daha da büyüyordu. Yine paramı unutmuştum. Param orada, ötede, günün içinde, yatmadan önce çıkardığım pantolonun cebinde duruyordu. Böylece tüm rüyadan geriye sadece utanç ve dehşet duygusu kalıyordu. Ve denenmemiş pastaların tadı.
Sayfa 51 - Metis·Kitabı okudu
Edebiyat
“Yaşanan hiçbir şey kaybolmuyor, bir yumak gibi ardımızdan toplanarak geliyor ve ruhlarımıza yerleşiyor. Bu yüzden “ne hatırlıyorsak o’yuz” aslında. Kabuğunu kaldırmaktan kendimizi alamadığımı eski bir yara gibidir ömrümüz, iyileştikçe sızlayan ve iz bırakan.”
Utanma duygumu hızla kaybetmiştim galiba.Bu böyle aniden olan bir şey miydi yahu ? Ne bileyim, önceden bir belirti vermez mi? Kişiyi uyaran. ‘ Bak böyle bir durumun var senin dikkat et haline tavrına.’ Ya da ‘şansını zorlama’ falan gibi . Biraz kaşıntı belki biraz bulantı falan;tam kusma olmasa da yani. Ya da zaten temelde hep böyle bir patolojim vardı da benim mi haberim yoktu?Aileden gelen birşey olabilir mi?Gerçi dedemde, babamda, anne tarafımda hiç rastlamadım bugüne kadar ama.Sonradan çıkabiliyor demek ki! Bulaşıcı falan olmasın.Hani ülkede yaygın hastalık olarak ezelden beri varolduğundan,vakti zamanı gelince bende de ortaya çıkmış olmasın? Yine de önceden engelenemezmiydi bu durum?Gerçi bunun farkında olmak neye yarayacak ki sonuçta utanmaz bir herif oluyorsun işte. İşin kötüsü ilerde bunun arlanmazlık safhası da olacaktır. Oraya ne zaman gelecektim acaba?”
İletişim·Kitabı okudu